Уладзімір Кандрацюк памятае сваіх сяброў

Уладзімір Уладзіміравіч Кандрацюк за працоўным сталом / Фото: Аляксандр Пазняк

Гэты дзень штогод адзначаецца 11 красавіка і ўсталяваны ў памяць аб інтэрнацыянальным паўстанні вязняў канцлагера Бухенвальд, які адбыўся 11 красавіка 1945 года.

З 18 мільёнаў вязняў 11 мільёнаў былі знішчаны ў 14 тысячах пунктах смерці – лагерах, турмах, гета. Праектная магутнасць знішчэння толькі канцэнтрацыйнага лагера Асвенцым склала да 30 тысяч чалавек у дзень. Да 20% ад агульных страт у Другой сусветнай вайне складаюць дзеці.

Ганцаўчанін Уладзімір Уладзіміравіч Кандрацюк, малалетні вязень канцлагера ў гэты дзень успамінае сваіх сяброў, таксама вязняў, якіх ужо няма ў жывых. Ён адзначыў:

“Мы кожны год збіраліся разам і адзначалі ў гэты дзень вызваленне ўсіх вязняў свету. У гэтым годзе мае роздумы перарваў Пётр Паўлавіч Гузаеўскі, які завітаў у госці на каву. Ён павіншаваў мяне з гэтым святам, а потым разам мы паехалі да ўдавы Сцяпана Фёдаравіча Кучынскага. Прыехалі да Ларысы Іванаўны, павіншавалі. Так і “Ганцавіцкі час” успомніў і павіншаваў вязняў канцлагераў”.

 Сістэма канцлагераў у Германіі была ліквідаваная разам з разгромам гітлерызму, асуджаная ў прысудзе Міжнароднага ваеннага трыбунала ў Нюрнбергу як злачынства супраць чалавечнасці.