“Ратуйце, патоп!” альбо Чым небяспечна ініцыятыва з лапатай

А сёлета дочкі пенсіянеркі, ратуючы зямельны надзел і гаспадарчыя пабудовы ад затаплення, нечакана нажылі іншыя праблемы – абурэнне суседзяў, і справа дайшла да міліцыі.

У мінулую суботу, 29 красавіка, родныя Таццяны Трафімаўны пракапалі траншэю цераз дарогу і праклалі трубу, па якой тоны вады хлынулі цераз тэрыторыю былой школы. Вось толькі не разлічылі жанчыны, што вада пойдзе не толькі ў канаву, але і на двор суседняй вуліцы Школьнай, дзе жыве 89-гадовая Надзея Сямёнаўна Малашкевіч са сваім сынам-інвалідам.

А гэта ўжо выклікага абурэнне Малашкевічаў, якія перагарадзілі шлях вадзе да трубы, таксама папрацаваўшы лапатай, і выклікалі міліцыю, а таксама паведамілі на “гарачую лінію” “ГЧ”.

“Непрыемна, што напярэдадні свята Вялікай Перамогі, калі праходзяць акцыі дапамогі ветэранам і іх сем`ям, нам зрабілі такі “падарунак”, – сказала па тэлефоне жанчына, – У гэтым двары жыў ветэран Вялікай Айчыннай вайны, былы дырэктар Боркаўскай школы Фёдар Фёдаравіч Малашкевіч, а пасля яго смерці ў гэтым двухпавярховым доме засталіся жыць яго жонка і сын”.

Родныя Малашке-вічаў мяркуюць, што суседзі не павінны былі самавольна пракладваць трубу цераз дарогу.

За некалькі дзён, калі спала вада, эмоцыі заціхлі. Пажылыя жанчыны шмат гадоў працавалі разам у школе, жылі ў міры і згодзе і псаваць суседскія адносіны не жадалі. Так жанчыны у аўторак казалі падчас размовы з аўтарам гэтага артыкула. Ды і іх дзецям яшчэ не раз прыйдзецца сустракацца, бо ў Борках застанецца родны дом і спадчына бацькоў. Але праблема засталася – затопленыя зямельныя ўчасткі.

Хто ж павінен яе вырашаць? Без мясцовай улады тут не абысціся, бо гэта якраз яе абавязак. З Ганцавіцкага РАУС паведамленне перадалі для разбіральніцтва ў Любашаўскі сельсавет, і старшыня ўжо спрабуе вырашыць пытанне.

“Атрымалася, што найшла каса на камень, – сказаў старшыня Любашаўскага сельсавета Уладзімір Гардзей. – Адны спусцілі воду, бо паўсюль было затоплена аж да хлява, а другім гэта не спадабалася”. Па словах Уладзіміра Мікалаевіча, трубу паклалі цераз дарогу і акуратна яе закапалі.

Калі трэба будзе, то тыя некалькі шуфляў асфальту прывязуць і пакладуць, хаця ніхто па гэтай дарозе каля школы ўжо не ездзіць.

“Я ўжо паведаміў у раённыя службы і намесніку старшыні райвыканкама Віталію Пракурату. На месцы спецыялісты абмяркуюць і, можа, знойдуць якое рашэнне праблемы. Магчыма, трэба будзе пракапаць канаўку па тэрыторыі школы ці адвесці ваду ў бліжэйшую канаву. А вось сварыцца людзям не трэба – колькі ж там засталося іх, трэба знаходзіць паразуменне”, – сказаў старшыня сельсавета.

Уладзімір Гардзей мяркуе правільна, хоць трэба было і раней дапамагчы вырашыць гэтую праблему. А яшчэ гэты выпадак павінен стаць папярэджаннем, што лепш папрацаваць ручкай на паперы і напісаць зварот да мясцовых уладаў, чым самавольна капаць. Бо ініцыятыва з лапатай, калі выпадкова пашкодзіш кабель, дарогу ці іншую камунікацыю, можа абярнуцца штрафамі, памеры якіх зараз велізарныя – на тыя грошы купіш агародніны і бульбы на пяць гадоў для ўсёй радні.