“Пагаварыць з людзьмі” сабраліся жыхары Борак

“Пасядзеце трохі, не ўцякайце! Дайце нам пабыць з людзьмі, пагаварыць. Раскажэце нам што або хоць штосьці паабяцайце! А то мы тут ужо заглохлі ў гэтай вёсцы…” – гэтыя словы барчакоў напрыканцы сустрэчы, магчыма, і развесялілі б, калі б не выкрывалі сумную праўду: гэта адна з тых вёсак у раёне, якія паступова выміраюць. Па словах старшыні сельвыканкама Уладзіміра Гардзея, цяпер тут пражывае 198 чалавек, з якіх 88 працаздольных, 8 дзяцей, 92 пенсіянеры, 16 інвалідаў. Для параўнання, гадоў дзесяць таму тут пражывала каля 250 чалавек.

Што хвалюе сяльчан? Яшчэ да сходу Надзея Дзям’янаўна Віннік ад імя аднавяскоўцаў патэлефанавала ў рэдакцыю з крыўдаю: чаму ў іншых вёсках сельвыканкама могілкі агароджаны бетонным плотам, а ў Борках – драўляным? Маўляў, чым мы горшыя за іншых?

На сходзе было вырашана, што драўляны плот, калі сачыць за ім, не горшы за бетонны. Галоўнае, пафарбаваць яго, тады і праслужыць доўга. Тым больш, часткова грошы на фарбу ўжо выдзелены Цэнтрам занятасці насельніцтва, а работы пачнуцца пасля Вялікадня. “Разам з кім-небудзь з вас і фарбу выберам – якая спадабаецца”, – паабяцаў Уладзімір Мікалаевіч. Хтосьці з прысутных заўважыў пры гэтым: “Галоўнае, каб грошы на фарбу не “высахлі”. Аднак, па словах старшыні сельвыканкама, дастатковую колькасць грошай яшчэ трэба знайсці.

Згадзіліся вяскоўцы з тым, што неабходна навесці парадак на могілках, і вяскоўцы са старшынёй сельвыканкама дамовіліся яшчэ да Вялікадня правесці суботнік. Былі не супраць таго, каб эканоміць на электрычнасці і не ўключаць зранку святло ў вёсцы. “Лепш сэканоміць грошы на восень, калі дні карацейшыя, вечары цёмныя і на вуліцы слотна, – паясніў Уладзімір Мікалаевіч. Гутарка вялася таксама пра пустуючыя дамы ў вёсцы, пра штрафы, што чакаюць гаспадароў, якія парушаюць правілы ўтрымання сабак.

Пра тавары “на павер” у магазінах пісалі ўжо ў нашай газеце раней. Узнялі гэтае пытанне і барчакі. Ды каб на хлеб не хапала грошай! Але ж найчасцей “на павер” бяруць гарэлку, заўважалі вяскоўцы. Акрамя гэтага, гаварылі пра крэдыты на тавары. “На прадуктовыя тавары можна браць крэдыт на адзін месяц, на прамысловыя – на 3 месяцы, на паўгода, ёсць беспрацэнтная растэрміноўка”, – патлумачыла спецыяліст райспажыўтаварыства Ірына Канстанцінаўна Лось.

“Я плачу за тое, што вывозяць смецце, за двух чалавек. Скажыце, а куды дзяваюць смецце тыя, хто не заключаў дагаворы?” – пацікавілася Надзея Дзям’янаўна Віннік. І хаця Уладзімір Гардзей сцвярджаў, што тых, хто не заключыў дагаворы на вываз смецця, у вёсцы не засталося, тым не менш, пытанне было ўзята “на карандаш”. “Разбяромся і спісы такіх людзей вывесім у магазіне, каб усе іх ведалі”, – паабяцаў Уладзімір Мікалаевіч.

Начальнік Ганцавіцкага РАУС Аляксей Яроменка папярэдзіў вяскоўцаў аб тым, што трэба прымаць меры па недапушчэнні злачынстваў і лепш ахоўваць сваю маёмасць. Па яго словах, у раёне найбольш распаўсюджаныя злачынствы – крадзяжы, асабліва веласіпедаў, грошай і металу. Свой след часта пакідаюць цыганы: звычайна, пакуль частка нечаканых гасцей трасе рэчамі перад вачыма гаспадыні, іншыя “чысцяць” яе тайнікі. Так, нядаўна ў жыхаркі з в. Гута ўкралі 4 тысячы долараў і 5 мільёнаў рублёў. “Ніхто міліцыю не паклікаў, нумара машыны не запісаў. А потым – шукай, міліцыя! Каго шукаць, па якіх прыкметах? І ўвогуле, лепш аддайце грошы дзецям, не хавайце ў бялізне, па кішэнях і шафах”, – параіў Аляксей Генадзьевіч.

Ганна Мікалаеўна Берташ спытала, ці будуць уключаць радыёкропкі ў Борках. Начальнік РУЭС Анатолій Гардзей адказаў станоўча. “З пункту гледжання мадэрнізацыі, укаранення новай тэхнікі, гэтая мера неабходная. Сігналы будзем прымаць праз Слонім, Капыль, Пінск, часткова – Салігорск. Сёння ўжо прайшла першая перадача праз Слонім на частаце 106,5 мегагерц. Нашы работнікі самі ўстанаўліваюць і настройваюць УКВ-прыёмнікі”, – расказаў Анатолій Фёдаравіч. Ён заўважыў, што цяпер ў Борках ёсць 112 нумароў тэлефонаў, з іх 109 – падключана, 37 абанентаў карыстаюцца паслугай ZALA, сямёра маюць высокахуткасны інтэрнэт…

Па сутнасці, усе спецыялісты, якія прыбылі ў Боркі, расказалі аб стане спраў у іх сферах. Пытанні, на якія яны не знайшлі адказы адразу, узялі пад кантроль і паабяцалі даць адказы ў бліжэйшы час. «Лічу, што такія сходы неабходныя: людзі могуць выказацца пра набалелае, задаць хвалюючыя пытанні спецыялістам», – сказаў старшыня Любашаўскага сельвыканкама Уладзімір Гардзей.

“Тут хораша гавораць! Толькі каб так усё і было і каб не забыліся пра нас!” – прыкладна так выказаліся некалькі вясковых кабет пры выхадзе з клуба.