Вушкі, носікі і пальцы – грэюць мішкі, совы, зайцы

Ад шапак, звязаных кручком, залатымі рукамі Марыны, не магчыма адвесці позірк, здаецца, што ты напаткаў казачнага героя, бо у калекцыі Марыны і зайцы, і мядзведзі, і совы, і сабакі, і каты, і мышкі.

Па словам Марыны, вязаць навучылася яна яшчэ ў роднай Агарэвіцкай СШ, калі была маленькай дзяўчынкай, але гэта ёй хутка надакучыла, таму гэтую справу яна закінула.

Успомніла Марына пра даўно забыты занятак, калі нарадзіла дачушку і ўбачыла ў інтэрнэце, якія прыгожыя рэчы можна зрабіць сваімі рукамі з мінімальнымі фінансавымі затратамі, тады ёй і захацелася зрабіць для сваіх дзетак арыгінальныя капялюшыкі і шапачкі. Работ на рахунку Марыны шмат, амаль ўсе разыйшліся па сябрам і сваякам.

-Калі ёсць натхненне, шапачка можа “нарадзіцца” і праз чатыры гадзіны, ад пачатку работы. Мае хобі мне дае ў першую чаргу якасныя рэчы з выкананнем ўсіх маіх пажаданняў. Па-другое яно мяне расслабляе і супакойвае.

А наогул гэта проста хобі, якое вельмі падабаецца і падымае настрой, асабліва калі дапрацоўваеш чарговы капялюш.Мужу падабаецца, тое чым я займаюся, ён цярпліва ходзіць са мной па крамах, пакуль я абмацваю кожную катушку нітак.

А дзеткі мае вельмі любяць носіць такія рэчы, бо што можа быць лепей шапачак ці рукавічак створаных мамінымі рукамі. А дачушка Лерка дык і увогуле маленькі манекен і мадэль, яна ўсе перамерае заўсёды і красуецца каля люстэрка, з нецярпеннем чакае, калі я скончу чарговы камплект і дазволю ёй ўсе памераць і сфатаграфую.

Вяжу ў асноўным камплекты, шапачкі, шалікі або снуды, пінеткі і рукавіцы, дзіцячыя сумачкі, капялюшыкі, яшчэ для падарункаў упрыгожваю кубкі.

Дзеткам я наогул перастала купляць шапачкі, шалікі, рукавіцы. У дачкі ёсць прыгожыя сумачкі і капялюшыкі на лета.
Адзіны дапаможнік у які я зазіраю – інтэрнэт. Там бяру аснову, дабаўляю крыху сваіх ведаў і фантазіі і атрымоўваецца непаўторная, цікавая рэч.