Бітва за ўраджай на трохкалёсным камбайне

Прыехала аднойчы камісія праверыць работу калгаса. Была гарачая пара, якраз ішла ўборка ўраджаю. Праверылі паперы і выявілі, што не ўся тэхніка працуе. Як аказалася, у такі гарачы час, калі кожная хвілінка на ўліку і надвор’е спрыяе ўборцы, два камбайны знаходзяцца на рамонце. Правяраючыя даволі доўга і красамоўна прапясочвалі кіраўніка калгаса, даючы ацэнку наладжанай ім працы. А адзін такі прынцыповы правяраючы трапіўся, што ні на прыроду не захацеў паехаць паласавацца шашлыком і рыбай у жароўні, ні ў лазню, дзе настоечку на травах гаючую налівалі – на сваім стаяў: паказвай яму камбайны, што рамантуюцца, і ўсё тут!

Адзін камбайн стаяў на калодках, і яго ўжо пачалі на запчасткі разбіраць. Але неяк выкруціўся старшыня: сказаў, што дэталі заказалі і праз дзень прывязуць. А другі камбайн не даехаў да поля з зернявымі і прабіў кола, таму вось-вось ужо павінен у поле выйсці.

Паабедаць стравамі, якімі камбайнераў кормяць, старшыня правяраючых-такі ўгаварыў. Праўда, да гэтых страў і каўбаска з дзічыны на стале з’явілася, і для апетыту – гарэлачкі халодненькая пляшка. А падначаленым кіраўнік загадаў, каб кола, пакуль праверка прыедзе, заклеілі і ў поле выйшлі.

Камбайнеры кола знялі і разабралі, камеру з кола інжынер на машыне сам павёз клеіць на машынны двор. Час ішоў, механізатары, якія засталіся каля камбайна, таксама турбаваліся і, каб супакоіць нервы, вырашылі і самі крышку “ўкалоцца”. На спякоце ж ніхто не пазнае, дый, можа, у поле ўжо выедуць, пакуль тая праверка прыедзе, меркавалі камбайнеры.

Шаснуўшы бутэльку на дваіх, схаваліся ў цень пад камбайн, які стаяў на трох колах. Тэмпература на дварэ была пад 30 градусаў, таму мужчын хутка размарыла. Толькі хлопцы добра прыдрамалі, а тут гул УАЗіка… Прачнуліся і бачаць – прэцца гэтая праверка, каб на яе ліха… Хлопцы ж, ускочыўшы і ўбачыўшы аўто са старшынёй калгаса і кіраўніцтвам раёна, адчулі бяду і пачалі шукаць шляхі да выратавання. Памочнік камбайнера, нібы заяц ад паляўнічага, сігануў цераз канаву і панёсся па збожжавым полі. Камбайнер, нягледзячы на тое, што быў ужо немалады, жвава скокнуў у кабіну камбайна, завёў яго і даў па газах… Чыкіляючы на трох колах, камбайн пачаў жаць збожжа. Але праехаўшы метраў з дваццаць, ён спыніўся.

Старшыня калгаса пачырванеў і не мог прамовіць слова… А той самы злы правяраючы зарагатаў і толькі пажартаваў: “Бач, як стараюцца твае работнікі: каб не траціць часу, адзін зайцоў адганяе, каб у жатку не трапілі, а другі і на трох калёсах малаціць можа”.