Савецкая ўлада рэпрэсавала амаль паўсотні кругаўцоў і малосенцаў

На жаль, раённыя кнігі “Памяць” вяртаюць вельмі малую частку імён тых, хто стаў ахвярай чырвонага тэрору. Дзякуючы незалежным даследчыкам з забыцця вернуты многія і многія імёны. І не толькі вернуты, але і размешчаны на агульнадаступных сайтах у Інтэрнеце.

Настаўнікі гісторыі, краязнаўцы не маюць неабходнасці цяпер весці пошукавую працу ў архівах, а могуць, не пакідаючы сваёй малой радзімы, устанавіць асобы рэпрэсаваных землякоў. Для гэтага дастаткова ў пошукавай сістэме “Google”набраць ключавыя словы на рускай мове (у дадзеным выпадку, напрыклад, “приговор”) і назву свайго свайго населенага пункта.

Па такой схеме дзейнічаў аўтар гэтых радкоў. За невялікім выключэннем, звесткі па абодвух Круговічах былі сабраныя на электронным рэсурсе, які называецца “Жертвы политического террора в СССР”. Знойдзеная інфармацыя дазволіла сфарміраваць табліцу, у якой указаны галоўныя звесткі па кожнай асобе з 41 чалавека (поўная спіс глядзіце на сайце ganc-chas.com).

Многія кругаўцы і малосянцы могуць убачыць імёны сваіх сваякоў ці проста знаёмых, забраных некалі бальшавіцкімі карнікамі.

Да 1939 года нашы землі знаходзіліся ў складзе Польшчы. Але ў верасні і сюды прыйшла савецкая ўлада: Чырвоная Армія далучыла Заходнюю Беларусь. Многія чакалі прыходу саветаў. Але новая ўлада не апраўдала тых чаканняў. Больш таго, неўзабаве пачалі ў масавым парадку людзей арыштоўваць.

Пад падазрэнне траплялі перш-наперш прадстаўнікі польскай нацыянальнасці (яны шчыра ненавідзелі бальшавікоў), а таксама найбольш заможныя сяляне. Аднак не шкадавалі і іншых. Прыгаворы былі жорсткімі: большую частку арыштаваных чакалі наперадзе доўгія гады халодных і галодных лагераў альбо, як мінімум, пражыванне на Поўначы ці сярод сцюдзёных і сухавейных казахскіх стэпаў. Лічбы рэпрэсаваных уражваюць.

Толькі у Вялікіх і Малых Круговічах лік пацярпелых перавышае паўсотні. І гэта толькі пайменна ўстаноўленыя асобы. Фактычна кожная з заходнебеларускіх вёсак у перыяд панавання “першых саветаў” ад верасня 1939 да чэрвеня 1941 г. такім чынам страціла дзясяткі сваіх жыхароў.

У цэлым ахвяр сталінскіх рэпрэсій можна дыферэнцаваць на дзве катэгорыі.

1.    Арыштаваныя.

Да іх аднеслі тых, у абліччы каго савецкая ўлада бачыла свайго несумненнага ворага.
Такіх людзей чакала пакаранне, як злосных злачынцаў, – доўгатэрміновае зняволенне, а ў яго рамках – рабская праца, паўгалоднае жыццё, бесчалавечныя адносіны і прыніжэнні.
Арышты праводзілі на працягу ўсяго перыяду панавання “першых саветаў”.

2.    Дэпартаваныя.

Да гэтай катэгорыі бальшавікі адносілі патэнцыйных ворагаў, фактычна баючыся іх.

Існаваў нават спецыяльны тэрмін – “социально-опасный элемент” (СОЭ).

Каб стаць дэпартаваным, дастаткова было толькі патрапіць пад падазрэнне да новай улады ці, напрыклад, быць абскарджаным шляхам даносу. Высялялі, як правіла, таксама далёка – на асваенне таёжных і цалінных тэрыторый.

Адтуль выбрацца на радзіму не было ніякай магчымасці, бо і там людзі па-ранейшаму знаходзіліся пад пільным наглядам.

Пра гэта сведчыць прыклад Жданько Аляксандра, спробы ўцёкаў якога былі выкрыты, а ён сам – арыштаваны і прысуджаны да лагернага зняволення.
Дэпартацыю можна параўнаць з сучаснай “хіміяй”, толькі ў больш жорсткіх умовах.

Акцыі па высяленні праводзілі планава, прымяняючы іх не толькі да паасобных грамадзян, але і да сем’яў у цэлым (маем прыклады Містоўскіх, Ермалінскіх, Блінкоўскіх, Маеўскіх), не шкадуючы пры гэтым ні старых, ні немаўлят. Першае высяленне адбылося 10 лютага 1940 г.

Менавіта ў той дзень, наляцеўшы на світанку, сагналі, вырвалі з наседжаных месцаў многіх кругаўцоў і малосенцаў. Нашы землякі, як правіла, накіроўваліся па тых мерках не так і далёка – у Валагодскую вобласць, дзе іх чакаў датуль невядомы пасёлак Азярэнаўскі. Каб чытачам лепей было ўявіць жудаснасць падзеі, дастаткова сказаць, што зіма 1940 г. выдалася на рэдкасць марознай, а 10 лютага ў прыватнасці тэмпература апусцілася ніжэй 30 градусаў па Цэльсію.

Падчас дэпартацыі кожнай сям’і законам дазвалялася браць з сабою адзенне, бялізну, бытавыя рэчы і каштоўнасці агульнай вагой не больш за 500 кг (але закон часта ігнараваўся і людзей, схапіўшы хто ў чым быў, канваіравалі ў высылку).

Вось як успамінае той час адзін з дэпартаваных кругаўцоў Блінкоўскі Мікалай: “Падчас масавых арыштаў і вывязення ў глыб саветаў 10 лютага 1940 г. накіравалі мяне з сям’ёй да таварных, без ацяплення вагонаў, не дазваляючы сабраць нават усе неабходныя рэчы, і ў страшных умовах голаду і холаду вывезлі нас у ссылку.

Падчас той язды бачыў я выпадкі замярзання малых дзяцей на смерць, як гэта мела месца з дзіцем надляснічага Жмійка Стэфана і лесніка Бойкі, дзіця якога, замерзлае на смерць, НКВДысты выцягнулі з вагона на адной са станцый і выкінулі яго ў снег абапал чыгункі” (успаміны нашага земляка знойдзены аўтарам у польскім архіве “Карта”, Варшава).

У дарозе на чыгунцы спецпасяленцы атрымлівалі па 800 грам хлеба штодня.

Дэпартаваныя ў глыб СССР знаходзіліся ў складаных і цяжкіх умовах, іх жыццё было пастаўленае на ўзровень барацьбы за выжыванне. У многіх «спецпаселішчах» паўночных рэгіёнаў СССР з неспрыяльнымі для былых польскіх грамадзянаў кліматам жыллё не было прыстасаванае да зімовага часу, панавала антысанітарыя.

Нярэдка здараліся выпадкі, калі «спецпасяленцы» размяшчаліся ў памяшканнях былых харчовых складоў альбо гаспадарчых пабудоваў, дзе не было бытавых прыладаў, посуду, не кажучы пра электрычнасць.

Часта ў 40-градусны мароз адсутнічала ацяпленне жылых памяшканняў. Усе ва ўзросце ад 16 да 60 гадоў абавязаны былі працаваць. За тую рабскую працу (у асноўным на лесапавале ў тайзе ці на шахце) плацілі мізэр.

Адміністрацыйнае кіраванне спецпаселішчамі ажыццяўлялася раённымі і пасялковымі камендатурамі НКУС.

Найдрабнейшыя агрэхі на працы праследаваліся жорсткім чынам. У прыватнасці, 15-хвіліннае спазненне каралася трыма месяцамі папраўчых працаў.

Ёсць і выключэнні – тыя, хто не трапляе пад азначаныя тут дзве катэгорыі.

Напрыклад, Блінкоўскі Васіль: з дадзеных відаць, што ён быў арыштаваны чэкістамі 4 сакавіка 1936 г., значыць у той час, калі нашы землі знаходзіліся ў складзе Польшчы.

Па ўсёй верагоднасці, кругавец, спадзеючыся знайсці лепшую долю, падаўся ў Савецкі Саюз. Тады бальшавікі праводзілі шырокую агітацыю пра райскае жыццё, якое нібыта пабудавана ў СССР. Многія верылі. А некаторыя яшчэ і ўцякалі. Уцёкі былі нелегальнымі, і, як правіла, уцекачы адразу траплялі ў лапы службоўцаў НКУС.

Тут пачыналася самае страшнае. Звычайна, уцекачоў абвінавачвалі ў шпіянажы і адпраўлялі ў паўночны канцлагер. Такім чынам, спадзяваны рай абарочваўся пеклам.

Пасля вайны сталінскія рэпрэсіі працягваліся. Яны ўключыліся, як толькі вёскі былі вызвалены ад нямецкіх акупантаў. Адной з такіх ахвяраў стаў Блінкоўскі Канстанцін. Яго арыштавалі праз два гады пасля прыходу “другіх саветаў”. Варта звярнуць увагу, што засудзілі яго на 6 гадоў, але адпусцілі на два гады раней (для палітычных вязняў гэта было рэдкасцю). Ці вярнуўся наш зямляк на родную старонку, нам засталося невядома.

У ахвяраў рэпрэсій лёсы склаліся па-рознаму. На гэта паўплывала і распачатая Германіяй 22 чэрвеня 1941 г. вайна супраць СССР, які пайшоў на саюзніцкія стасункі з яшчэ нядаўна варожай Польшчай і заключыў пагадненне аб вызваленні рэпрэсаваных жыхароў Заходняй Беларусі, якія прызналі сябе палякамі па нацыянальнасці ці хаця б па грамадзянству. 12 жніўня 1941 г. выйшаў адпаведны Указ Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР “Аб амністыі польскіх грамадзян”. Нават сярод палякаў, як сведчыць прыклад Зюлкоўскага Генрыха і яго сына Збігнева, па невядомых у дадзеным выпадку прычынах не кожны змог вырвацца з чэпкіх абдымкаў доўгіх бальшавіцкіх рук.

Амністыю давалі не ўсім. Некаторыя знікалі на бяскрайніх паўночных і заўральскіх прасторах

Аўтар спадзяецца, што прыклад гэтага артыкула выкліча інтарэс у краязнаўцаў іншых вёсак Ганцавіцкага раёна і яны возьмуцца за пачэсную справу вяртання з нябыту старонак нашага мінулага і імён незаслужана пацярпелых людзей, віна якіх нярэдка заключалася толькі ў тым, што яны былі добрымі гаспадарамі на сваёй роднай зямлі.

Заўвага:

Звесткі, пачэрпнутыя на электронным рэсурсе “Жертвы политического террора в СССР” // http://lists.memo.ru/, дадаткова не пазначаюцца.

№	Прозвішча, імя, імя па бацьку	Г.н.	Месца нараджэння / пражывання (калі адрозніваюцца)	Нацыя-нальнасць	Адукацыя (калі ёсць), сацыяльнае паходжанне ці статус	Арышта-ваны	Асуджаны: звесткі па абвінавачванні і прысуду	Далейшы лёс (назвы лагероў указаны на рускай мове)	Заўвагі
	Абуховіч Эміль Напалеонавіч	1876	Хутар Ліпа Баранавіцкай вобл. / хутар Нача Ганцавіцкі р-н	Паляк	Сярэдняя, памешчык	22.07.1940	15.03.1941, арт. 72, 74 КК БССР – член к/р арганізацыі, а/с агітацыя, 8 гадоў ППЛ	Рэабілітаваны 17.05.1989	Сын круговіцкага пана Напалеона Абуховіча, памерлага напярэдадні прыходу савецкай улады
	Блінкоўская Марыя Мікалаеўна	1936 (ці 1935)	ВК	Беларуска			10.02.1940, асаднік. Выселена. 22.02.1940 прыбыла на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалена 01.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Блінкоўская Соф’я Сцяпанаўна	1903	ВК	Беларуска	Адукацыя “ніжэйшая”		10.02.1940, асаднік. Выселена. 22.02.1940 прыбыла на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалена 01.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Блінкоўскі Аляксандр Мікалаевіч	1934	ВК	Беларус			10.02.1940, асаднік. Выселены. 22.02.1940 прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалены 01.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Блінкоўскі Васіль Антонавіч	27.06.1919	ВК	Беларус	Пачатковая, селянін	04.03.1936	31.05.1936, арт. 68, 120 КК БССР – шпіянаж, 3 гады ППЛ	Адбываў: Ухтпечлаг Воркутпечлаг. Вызвалены 16.02.1939. Рэабілітаваны 12.09.1989.
	Блінкоўскі Канстанцін Адамавіч	1904	ВК / МК	Беларус	Пачатковая, селянін	13.12.1944	09.08.1946, арт. 58-1а – здрада Радзіме, 6 гадоў ППЛ	Адбываў: Особ. Лаг. №2. Вызвалены 15.03.1950. Рэабілітаваны 30.09.1992	Ёсць у спісе кнігі “Памяць”, паводле якой ён жыў у ВК, а быў рэабілітаваны 30.09.1993
	Блінкоўскі Мікалай Мікалаевіч	1932 (ці 1939)	ВК	Беларус			10.02.1940, асаднік. Выселены. 22.02.1940 прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалены 01.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Блінкоўскі Мікалай Фаміч	1902	ВК	Беларус			10.02.1940, асаднік. Выселены. 22.02.1940 прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалены 01.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Герман Браніслаў Іосіфавіч	1911	ВК	Беларус	З сялян		01.02.1941, УАСПА, 8 гадоў ППЛ
	Ермалінская Антаніна (ці Антаніда) Феліксаўна	1926 (ці 1928)	Вёска Зубяневічы Баранавіцкага р-на Пінскай вобл. / МК	Полька			10.02.1940, асаднік. Выселена. 22.02.1940 прыбыла на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалена 09.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Ермалінская Валяціна Феліксаўна	1922 (ці 1923)	Вёска Зубяневічы Баранавіцкага р-на Пінскай вобл. / МК	Полька			10.02.1940, асаднік. Выселена. 22.02.1940 прыбыла на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі
	Ермалінская Ксавера (ці Савелья) Міхайлаўна	1888 (ці 1885)	Вёска Зубяневічы Баранавіцкага р-на Пінскай вобл. / МК	Полька			10.02.1940, асаднік. Выселена. 22.02.1940 прыбыла на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалена 09.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Ермалінскі Леанард Феліксавіч	1914	Дзяніскавічы / МК	Паляк			10.02.1940, асаднік. Выселены. 22.02.1940 прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалены 09.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Ермалінскі Тадэвуш (ці Тадэй) Феліксавіч	1924 (ці 1925)	Дзяніскавічы / МК	Паляк			10.02.1940, асаднік. Выселены. 22.02.1940 прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалены 01.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Ермалінскі Фелікс Францавіч	1880 (ці 1881)	Вёска Калода Пінскага р-на / МК	Паляк	Ляснік		10.02.1940, асаднік. Выселены. 22.02.1940 прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалены 09.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Жданько (ці Жданко) Аляксандр Фадзеевіч (ці Феадзеевіч)	1907	ВК	Беларус	Адукацыя “ніжэйшая”, ляснік		10.02.1940, асаднік. Выселены. 22.02.1940 прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі. Арыштаваны 25.07.1940. Асуджаны 21.06.1941 за намер уцёкаў з месца абавязковага пасялення. Прысуд: 3 гады ППЛ.	Вызвалены 04.09.1941 з Архангельскага ППЛ (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)	На вольным пасяленні – лесаруб Азярэнаўскага лагенага пасёлка.
	Жыбуртовіч Іван Аляксандравіч		Асада Мар’янава Слуцкага павета / МК	Беларус	Пачатковая, прадавец кааператыва	26.04.1940	09.01.1941, арт. 72а, 74 КК БССР – агент польскай паліцыі, 8 гадоў ППЛ	Адбываў: Ухтижемлаг. Вызвалены 27.08.1941. Рэабілітаваны 24.07.1989	Ёсць у спісе кнігі “Памяць”
	Занька Антоній Людвігавіч	1895	ВК / в. Крывошын (цяпер Ляхавіцкі р-н)	Беларус	З сялянскай сям’і, царкоўнаслужыцель	23.04.1940	30.06.1940, сувязь з польскай паліцыяй, 8 гадоў ППЛ	Этапаваны ў Нарыльскі канцлагер НКВД Краснаярскага краю. Паводле некаторых звестак, у другой палове 1940-х гг вярнуўся на радзіму. Рэабілітаваны 30.06.1989	Быў жанаты, гадаваў дваіх дзяцей. Крыніца: Моряков Л. Репрессированные общественные и культурные деятели Беларуси // http://www.marakou.by/ru/davedniki/represavanyya-pravaslaynyya/tom-i?id=21898
	Зімны Людвіг Францавіч	1901	Вёска Заборук Львоўскай вобл. / ВК	Паляк	Пачатковая, селянін	20.07.1940	09.01.1941, арт. 72, 74 КК БССР – а/с агітацыя, 5 гадоў ППЛ	Адбываў: Ухтижемлаг. Вызвалены 27.08.1941. Рэабілітаваны 31.07.1989	Ёсць у спісе кнігі “Памяць”
	Зюлкоўскі Генрых Львовіч	1889	Варшава / ВК	Паляк	Сярэдняя, загадчык фельдшарскага пункта	14.07.1940	21.05.1941, арт. 64, 76 КК БССР – член к/р арганізацыі, 8 гадоў ППЛ	Вызвалены 08.03.1952. Рэабілітаваны 21.08.1989	Ёсць у спісе кнігі “Памяць”
	Зюлкоўскі Збігнеў Генрыхавіч	1921	Варшаўскае ваяводства / ВК	Паляк	Качагар		01.02.1941, УАСПА, 8 гадоў ППЛ		Відавочна, сын Зюлкоўскага Генрыха Львовіча
	Лелес Віктар Максімавіч	1891	ВК	Беларус	Пачатковая, селянін	13.09.1940	21.05.1941, арт. 72а, 64 КК БССР – а/с агітацыя, 8 гадоў ППЛ	Адбываў: Севвостлаг. Рэабілітаваны 21.08.1989	Ёсць у спісе кнігі “Памяць”
	Маеўская Соф’я (ці Зофія) (Фадзееўна (ці Тадэвушаўна)	1915	ВК / вёска Варынет Лунінецкага р-на Пінскай вобл.	Беларуска	Адукацыя “ніжэйшая”		10.02.1940, асаднік. Выселена. 22.02.1940 прыбыла на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалена 08.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”). Рэабілітавана 17.05.1996	Ёсць у спісе кнігі “Памяць” (няма на сайце, акрамя Маеўскай Соф’і). Пэўна, адна сям’я.
	Маеўская Элеанора Ігнатаўна		ВК				1940. Выселена. Прыбыла на спецпасяленне: Валагодская вобл.	Рэабілітавана 17.05.1996
	Маеўскі Ігнат Васільевіч	1907	ВК				1940. Выселены. Прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл.	Рэаблітаваны 17.05.1996
	Маеўскі Чэслаў Ігнатавіч	1938	ВК				1940. Выселены. Прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл.	Рэаблітаваны 17.05.1996
	Малюкевіч Дамінік Іванавіч	1896	Вёска Лоцвіна Нясвіжскага р-на Баранавіцкай вобл. / ВК	Паляк	Пачатковая, селянін	13.06.1940	22.03.1941, арт. 76, 64 КК БССР – член а/с арганізацыі, 8 гадоў ППЛ	Адбываў: Воркутстрой. Вызвалены 11.09.1941. Рэабілітаваны 27.05.1989	Ёсць у спісе кнігі “Памяць”
	Містоўская Валянціна Іосіфаўна	1914	ВК	Полька			10.02.1940, асаднік. Выселена. Прыбыла на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалена 08.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Містоўская Марыя Іосіфаўна	1908	ВК	Полька			10.02.1940, асаднік. Выселена. Прыбыла на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалена 08.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Містоўскі Вікенцій Іосіфавіч	1902 (ці 1912)	ВК	Паляк	Ляснік		10.02.1940, асаднік. Выселены. Прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалены 08.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Містоўскі Збігнеў	1936	ВК	Паляк			10.02.1940, асаднік. Выселены. Прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалены 08.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Містоўскі Іосіф Іосіфавіч	1903 (ці 1904)	ВК	Паляк			10.02.1940, асаднік. Выселены. Прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалены 08.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Радзюк Мікалай Андрэевіч	1910	ВК	Беларус	Пачатковая, селянін	13.09.1940	18.05.1941, арт. 74 КК БССР – сувязь з польскай паліцыяй, 5 гадоў ППЛ	Рэабілітаваны 04.08.1989	Ёсць у спісе кнігі “Памяць”
	Рапейка Ванда-Ядвіга Янаўна	1920	ВК	Полька	Няпоўная сярэдняя, сакратар Круговіцкага сельпо	26.04.1940	22.08.1941, арт. 64, 76 КК БССР – член к/р арганізацыі, 8 гадоў ППЛ	Адбывала: Карагандзінскі ППЛ. Вызвалена 29.10.1941. Рэабілітавана 27.05.1989	Ёсць у спісе кнігі “Памяць”
	Ружыцкі Канстанцін Флар’янавіч	1916	ВК	Паляк	Cелянін		01.02.1941, а/с агітацыя, 5 гадоў ППЛ	Рэабілітаваны 19.04.1994	Прозвішча магло быць “Ражыцкі”. Пэўна, браты. Ёсць у спісе кнігі “Памяць”.
	Ружыцкі Кароль Флар’янавіч	1914	ВК	Паляк	Пачатковая, столяр (меў прыватную майстэрню)	01.06.1940	22.03.1941, арт. 64, 76 КК БССР – член к/р арганізацыі, 8 гадоў ППЛ	Адбываў: Воркутстрой. Вызвалены 11.10.1941. Рэабілітаваны 27.05.1989
	Студэнт Тамаш Піліпавіч	1904	ВК	Паляк	Пачатковая, кравец	23.11.1940	21.05.1941, арт. 74 КК БССР – член а/с арганізацыі, 8 гадоў ППЛ	Рэабілітаваны 27.03.1989	Прозвішча магло быць “Студзент”. Ёсць у спісе кнігі “Памяць”
	Студэнт Уладзімір Пятровіч	1913	ВК	Беларус	Пачатковая, селянін	01.06.1940	22.03.1941, арт. 66, 74 КК БССР – член а/с арганізацыі, 8 гадоў ППЛ	Адбываў: Воркутстрой. Вызвалены 11.10.1941. Рэабілітаваны 27.05.1989
	Тараевіч Зыгмунд Альбінавіч	1926 (ці 1927)	ВК / вёска Навасёлкі Лунінецкага р-на Баранавіцкай вобл.	Беларус			10.02.1940, асаднік. Выселены. 22.02.1940 прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалены 08.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)	Выселеныя разам з сям’ёй. Тараевічы ў гэты час пражывалі ў Навасёлках, а паходзілі з Агарэвіч. Бацька (Альбін Вітольдавіч) служыў лесніком, у тым ліку, напэўна, адзін час у ВК, дзе нарадзіліся два сыны – Казімір і Зыгмунд. Адметна тое, што яны лічылі сябе беларусамі, а іх сястра Ніна (1915 ці 1916 г.н.) – полькай.
	Тараевіч Казімір Альбінавіч	1921	ВК / вёска Навасёлкі Лунінецкага р-на Баранавіцкай вобл.	Паляк			10.02.1940, асаднік. Выселены. 22.02.1940 прыбыў на спецпасяленне: Валагодская вобл., Біракоўскі р-н, Азярэнаўскі	Вызвалены 08.09.1941 (Указ “Аб амністыі польскіх грамадзян”)
	Чабатарэнка Міхаіл Ігнатавіч	1890	ВК	Беларус	З рабочых		01.02.1941, УАСПА, 8 гадоў