
Светлана Курилик
Адпраўлялася на скрыжаванне з надзеяй пазней напісаць цалкам хвалебны водзыў. Маўляў, так і так, службы раёна клапоцяцца пра сваіх людзей, названае скрыжаванне цяпер прыносіць ім не клопаты, а выключна радасць. Цалкам хваліць не атрымаецца. Але – зрухі ёсць, і значныя!
Камунальныя работнікі на скрыжаванні пабывалі. Яны ліквідавалі парывы водаправодных труб, і цяпер вада не разліваецца неперасыхальнымі лужынамі, не цячэ ў людскія агароды. Але на месцы парываў пакуль яшчэ стаяць калы са стужкамі, не засыпана яма.
Майстар участка вады і каналізацыі КУШВП ЖКГ “Ганцавіцкая РЖКГ” Леанід Кісялевіч на гэты раз не спасылаўся на звышзанятасць і патлумачыў, што дарогу пакуль выраўноўваць нельга. Варта паназіраць, як «будуць сябе паводзіць» парывы. Пры добрым раскладзе крыху пазней дарогу прывядуць у парадак. Аднак цяпер хочацца кінуць каменне ў агарод жыхароў названых вуліц: навошта ў яму пачалі зносіць смецце?!.
Побач з былымі парывамі, а цяпер – з ямай са смеццем – знаходзіцца ўсё той жа калодзеж з адчыненым люкам, над якім сіратліва ўзвышаецца шына ад аўтамабільнага кола. Зазірнула ў сярэдзіну: з зялёнай стаячай вады тырчаць некалькі пустых бутэлек і трэсак – пэўна, дзеці правяралі на глыбіню. Праверыла і я: бруднай вады там шмат. Не дай Бог зваліцца цікаўнаму дзіцяці!
Пэўна, нарэшце і камунальнікі зразумелі небяспеку. Як заверыў Леанід Трафімавіч, накрыўку для люка ўжо заказалі ў Мінску. Як толькі яна будзе выраблена, адразу ж зойме сваё месца.
Побач з меліярацыйнай канавай, да якой усё больш нахіляецца дарога, цяпер ляжыць куча ці то гравію, ці то каменьчыкаў. Пэўна, гэта і ёсць “агароджа”, якая павінна ўтрымліваць зімой машыны ад таго, каб іх калёсы не саслізгнулі незнарок у гэтую канаву. Выходзіць, хоць і не надта клапаціўся пра эстэтыку, але абяцанне сваё намеснік начальніка КУШВП ЖКГ “Ганцавіцкая РЖКГ” Сяргей Вайцешык выканаў.
Здзіўлена адзначыла для сябе, што на процілеглым баку скрыжавання, каля дома інваліда 1-й групы Ніны Гатоўчыц дагэтуль буяе пустазелле. Патэлефанавала Ніне Дзмітрыеўне з пытаннем, ці не збіраецца ёй хто-небудзь дапамагчы скасіць пустазелле? “Ох, мая міленькая, не толькі пустазелле, тут ужо цэлы лес, кусты разрасліся, – пачула ў адказ. – Я звязвалася ўчора са старшынёў гарсавета, Русакевічам Валерыям Мікалаевічам, паабяцаў, што сёння ўсё прывядуць у парадак. Але пакуль нікога не было”.
Да начальніка аддзела жыллёва-камунальнай гаспадаркі райвыканкама Валерыю Русакевічу не дазванілася. Але рабочы дзень пакуль яшчэ не скончаны – газета адпраўляецца ў тыпаграфію раней. Застаецца паспадзявацца, што абяцанне сваё Валерый Мікалаевіч выканае.
После преследования в Беларуси Марина Зелёная переехала в Грузию, где создала проекты поддержки для соотечественников.…
32 чалавекі выйшлі на свабоду. Для іх родных гэта галоўнае. Не тэрміны, не артыкулы, не…
Дар убеждения или гипноз? Об этом говорят люди, которые стали жертвами телефонных мошенников. Как же…
Мошенники по телефону никогда сразу не говорят о деньгах. Обычно разговор начинается издалека. Звонят якобы…
Ирине позвонили в конце рабочего дня, когда телефон и так не замолкал. За несколько часов…
В Лиссабоне иногда хочется сделать паузу в прогулках по улицам. Например, к вам приехали гости…
This website uses cookies.
Read More