
Аляксандр Пазняк каля шкілета маманта ў музеі ў Нью-Йорку
У Амерыканскі Музей Натуральнай Гісторыі я вырашыў схадзіць разам з сябрам на свой дзень нараджэння. Трэба сказаць, што ўваход у яго не танны, але жадаючых стаяць доўгія чэргі. Тут можна пачуць польскую, італьянскую, іспанскую, японскую і іншыя мовы. Жадаючыя паглядзець на калекцыі музея едуць з усяго свету.
Дарослы квіток каштуе 23 долары. Але для жыхароў Нью-Ёрка ўваход можа складаць любую суму, нават цэнт. Трэба толькі ў касах музея паказаць дакумент, што ты з’яўляешся рэзідэнтам горада. А я ім з’яўляюся. Таму ўваход мне каштаваў усяго 5 цэнтаў і неабмежаваная колькасць часу ў музеі 23 жніўня была мая.
Акрамя дыназаўраў у калекцыях музея знаходзяцца некалькі дзясяткаў мільёнаў экспанатаў. Тут працуе штат музейных работнікаў колькасцю не менш за некалькі сотняў, бо абслугоўванне вялікага комплекса патрабуе адпаведных высілкаў і клопату.
Сам музей быў створаны напрыканцы XIX стагоддзя вучоным Альбертам Бікморам, які шукаў на яго сродкі сярод заможных амерыканцаў. У выніку Бікмор сабраў групу з бізнесменаў, палітыкаў і публічных дзеячаў, якія сталі сузаснавальнікамі Музея Натуральнай Гісторыі. Яго пабудавалі недалёка ад знакамітага Цэнтральнага парка Нью-Ёрка.
Дарэчы ў ім здымалі знакаміты блокбасцер “Ноч у музеі”.
Каб цалкам прайсціся па музею і ўсіх яго будынках і залях спатрэбіцца не адзін дзень. Нью-ёркскія школьнікі, якія прыходзяць сюды разам са сваімі настаўнікамі для атрымання новых ведаў, наведваюць яго на працягу некалькіх месяцаў. Галоўны будынак, дзе і прадстаўлены дыназаўры падзелены на шэсць заляў з вызначанай тэмай: паходжанне чалавека, каштоўныя камяні, метэарыты, акамянеласці, карысныя выкапні, жыццё акіянаў.
У ім сабрана самая буйная ў свеце калекцыя гістарычных экспанатаў, бібліятэка, якая налічвае каля 500 тысяч розных кніг, рэдкія каштоўныя камяні і асцероіды, якія ўпалі з космаса. Музей ўваходзіць у 10-ку лепшых музеяў свету.
Ведаючы праз інтэрнэт, што за адно наведванне музею немагчыма на ўсім засяродзіцца і ўсё пабачыць, я адразу вырашыў, што буду аглядаць дыназаўраў. Бо ніколі не бачыў гэтых гігантаў і драпежнікаў мінуўшчыны у такім выглядзе, як яны прадстаўлены тут. А гэта сапраўдныя экспанаты, частку якіх можна нават памацаць рукамі.
Усе экспанаты былі дастаўлены сюды падчас экспедыцый ў самыя далёкія куты планеты.
Як Аляксандр Пазняк апынуўся ў Амерыцы, чытайце тут.
Заля акамянеласцяў размяшчаецца на чацвёртым паверсе галоўнага будынка. Тут знаходзіцца самае незвычайнае — ад касцей і біўней маманта да агромністага шкілета тытаназаўра, які дасягаў у дліну да 15-20 метраў. Такія істоты жылі і ў Афрыцы, і ў Еропе і ў самой Амерыцы шмат тысячагоддзяў назад. Але не гледзячы на свае памеры — гэты дыназаўр любіў не мяса іншых жывёл і драпежнікаў, а зялёную траву.
Разглядаючы дагістарычныя экзэмпляры, якім мільёны гадоў, я зрабіў выснову, што, чым большы дыназаўр, тым ён меньш небяспечны. А меньшыя па памерах — фактычна заўсёды драпежнікі. Яны маюць моцныя сківіцы, вялікія зубы, спружыністыя ногі. Але якіх відаў тут толькі няма: стэгазаўры, трыцэратопсы, пцераноданы, цэлофізы, тыраназаўры… Да наведвання музея я не ведаў нават такіх назваў. А тут тэлефон стаў гарачым ад сотняў здымкаў!
Для прыкладу апатазаўр складаў ў даўжыню 25 метраў і ў сярэднім важыў 30 тон. Ён меў даўгую шыю і моцны хвост. Але харчаваўся лісцямі з дрэваў, што выдатна дазваляла гэта рабіць яго шыя. А вось алазаўр быў драпежнікам. Хадзіў на задніх лапах і меў у даўжыню ўсяго 8 метраў пры вазе ў паўтары тоны. Алазаўр еў іншых дыназаўраў, не гледзячы на іх памеры.
Адна дзяўчынка з Польшчы, якая стаяла з адкрытым ад здзіўлення ротам, спытала ў таты, чаму зніклі ўсе гэтыя віды. Той пачаў штосьці ёй тлумачыць, але разгубіўся і не ведаў, што адказаць. Таму кожны наведвальнік музея можа паглядзець фільм пра знікненне гэтых істот.
Асноўная версія – змяненне клімата, які прывёў да вымірання дыназаўраў. Але чаму змяніўся клімат? У ім прадстаўлена дзве галоўныя версіі. Першая – гэта падзенне агромнага асцероіда на планету, які выклікаў тучу пылу і аскепкаў, зачыніўшых на працяглы час сонца. Ад гэтага пачала знікаць расліннасць, што прывяло да смерці дыназаўраў.
Другая версія — гэта час актыўнасці вулканаў, якія маглі выкідваць мегатоны попелу, што таксама істотна магло памяняць клімат. Так ці інакш, але атрымалася выжыць толькі частцы водных дыназаўраў, адным з якіх з’яўляецца кракадыл, і яшчаркам. Існуюць і іншыя версіі. Аднак вучоныя толькі мяркуюць. А сапраўдныя адкрыцці, як сцвярджаецца ў фільме пра дыназаўраў, нас чакаюць яшчэ наперадзе.
Напрыканцы свайго музейнага паходу на некалькі хвілін прыпыніўся ля гіганцкага метэарыта ў 34 тоны, які быў знойдзены ў Грэнландыі. Ён настолькі цяжкі, што ў падлозе музейнай залі зрабілі слупы, якія ўваходзяць непасрэдна ў зямлю, каб не праламілася падлога. І гэта толькі аскепак ад 200-тонага метэарыта, які разбілі на часткі, каб яго можна было прадставіць у розных музеях свету.
У залі каштоўных камянёў, у якую мы завіталі пад канец наведвання, ёсць сапфір “Зорка Індыі” (563 карата, 113 г). Ён мае дзіўную гісторыю. Камень, разам з іншымі каштоўнасцямі, быў выкрадзены ў 1964 годзе рабаўнікамі.
Але праз нейкі час сапфір і іншыя рэчы, акрамя камяня “Арліны алмаз”, былі знойдзены ў камеры захоўвання аўтавакзала Маямі (Флорыда) і вернуты ў музей. Лёс “Арлінага алмаза” па сённяшні дзень невядомы.
Для сябе я вырашыў, што абавязкова вярнуся ў Музей Натуральнай Гісторыі яшчэ не адзін раз, каб пабачыць усю гаму багаццяў, якую захоўвае ў сабе гэтая ўстанова.
Нехта лічыць, што наведванне музеяў — нецікавая рэч. Але гэта не так. Негледзячы на тое, дзе ён знаходзіцца — у Еўропе ці ў Амерыцы, у Нью-Ёрку ці Ганцавічах. У музеях можна даведацца аб мінулым і паразважаць аб сучасным.
Любыя экспанаты могуць выклікаць захапленне, трэба толькі іх правільна прадэманстраваць. І мець адпаведны настрой, каб убачыць тое, што захоўвае сівая даўніна.
Чытайце таксама:
Беларуска ў Амерыцы расказала, як збірае народныя строі з Радзімы
После преследования в Беларуси Марина Зелёная переехала в Грузию, где создала проекты поддержки для соотечественников.…
32 чалавекі выйшлі на свабоду. Для іх родных гэта галоўнае. Не тэрміны, не артыкулы, не…
Дар убеждения или гипноз? Об этом говорят люди, которые стали жертвами телефонных мошенников. Как же…
Мошенники по телефону никогда сразу не говорят о деньгах. Обычно разговор начинается издалека. Звонят якобы…
Ирине позвонили в конце рабочего дня, когда телефон и так не замолкал. За несколько часов…
В Лиссабоне иногда хочется сделать паузу в прогулках по улицам. Например, к вам приехали гости…
This website uses cookies.
Read More