
Петр Гузаевский
Назіраючы за гэтай гонкай на фінішнай прамой, ганцаўчане заклапочаны пытаннем – “Паспеюць ці не?”
За два дні да свята працы яшчэ было шмат, але кіраўніцтва спадзяецца, што да прыезду гасцей асноўныя работы будуць завершаны. Як з жартам зазначыў старшыня райвыканкама Уладзімір Столяр на раённай нарадзе работнікаў адукацыі 30 жніўня, ім, як студэнтам да экзамена, каб добра падрыхтавацца, не хапае ўсяго адной ночы.
А вось рабочыя былі настроены не так аптымістычна. “Калі цяп-ляп, то, можа, і зробім, але потым трэба будзе перарабляць, – сказаў адзін з рабочых, якія працавалі каля кінатэатра. – Каб добра зрабіць, яшчэ з месяц часу патрэбна”.
Многія жыхары горада таксама выказваюць сумненні, што ўсё будзе даведзена да ладу. “Ой, сынкі! Чаму ж вы раней не пачалі?” – гледзячы на руплівую працу, сказала пенсіянерка з дома па вул. Кастрычніцкай Валянціна Мікалаеўна.
На гэтым тыдні ўсе працуюць у такім тэмпе, што горад літаральна з руін ператвараецца ў “ляльку”. Каб так працавалі заўсёды, то камунізм мы, напэўна, ужо пабудавалі б. Але калі сур’ёзна, то гэткая спешка не мае нічога агульнага з якасцю работ: асфальт клаўся ў лужыны, пешаходныя дарожкі ў некаторых месцах такія танюсенькія, што вытрываюць яўна нядоўга, ды і тынкоўка на некаторых дамах ўжо адвалілася, з-за чаго прыйшлося будаўнікам “ляпіць” яе па-новаму.
На Кастрычніцкай вуліцы горада ў чацвер работы кіпелі. Будаўнікі спешна завяршалі мантаж фантана каля былога кінатэатра “Кастрычнік”, які зараз ператворыцца ў Цэнтр і будзе называцца “Маладосць”. Праўда, на нейкі момант, пакуль майстры прыклейвалі літары, фотакамера злавіла момант і яшчэ адной назвы, кур’ёзнай. Калі пачыналі прымацоўваць літары ад Цэнтра на будынку, з’явіўся злашчасны надпіс – АД! Але прахожыя і самі будаўнікі весяліліся усяго некалькі хвілін. Хутка “АД” ператварыўся ў прыгожую назву – “Маладосць”.
Адміністрацыі арганізацый і прадпрыемстваў таксама не застаюцца ў баку і асабіста прымаюць удзел: хто палівае кветкі, хто раўняе клумбы, прыбіраюць, падмятаюць…
Радуе цэнтр горада, асабліва парк на вуліцы Гагарына. Нарэшце ў Ганцавічах ёсць месца, куды можна прыйсці пагуляць з дзецьмі. Але некаторыя нашы людзі ўсё-такі варвары: новенькія лаўкі за некалькі дзён ужо парэзалі, раніцай усё забруджана лушпіннем ад семак і пляшкамі ад піва і гарэлкі.
І хоць шмат даводзіцца чуць негатыву, што падрыхтоўка да свята – гэта паказуха, што такія святы даюць магчымасць нячыстым на руку чыноўнікам нажыцца і г.д., у дадзеным выпадку трэба глядзець на факты, на тое, што карысці для людзей тут значна больш, чым шкоды. І тым людзям, якія дабіліся, каб рэспубліканскае свята праводзілася менавіта ў Ганцавічах, тым, хто працаваў тыднямі на добраўпарадкаванні горада, трэба выказаць удзячнасць. Бо дзякуючы гэтаму, наш горад набудзе сучасны выгляд. Галоўнае – захаваць усю гэтую прыгажосць, бо госці прыедуць і паедуць, а мы тут застанемся жыць.
После преследования в Беларуси Марина Зелёная переехала в Грузию, где создала проекты поддержки для соотечественников.…
32 чалавекі выйшлі на свабоду. Для іх родных гэта галоўнае. Не тэрміны, не артыкулы, не…
Дар убеждения или гипноз? Об этом говорят люди, которые стали жертвами телефонных мошенников. Как же…
Мошенники по телефону никогда сразу не говорят о деньгах. Обычно разговор начинается издалека. Звонят якобы…
Ирине позвонили в конце рабочего дня, когда телефон и так не замолкал. За несколько часов…
В Лиссабоне иногда хочется сделать паузу в прогулках по улицам. Например, к вам приехали гости…
This website uses cookies.
Read More