Паэт з вёскі Гута Уладзімір Марук – землякі цябе помняць

Кожны чалавек пакідае свой след на зямлі. Адбітак яго ў аднаго глыбокі, а ў другога ледзьве прыкметны, які хутка знікае. Уладзімір Марук пакінуў пасля сябе неўміручую памяць сваімі літаратурнымі творамі.  Яго вершы застаўляюць задумацца кожнага чалавека аб яго месцы на нашай зямлі. У іх любоў да Радзімы Многа філасофскіх думак аб падзеях, якія адбыліся, аб магчымай будучыні, аб адносінах між людзьмі. Патрыёт, родны сын Беларускай зямлі, пісаў вершы для дарослых і для дзяцей.У гэтых вершах многа дабрыні, многа цікавага і пазнавальнага.

У наш век, калі многія  рвуцца за мяжу, у кніжцы “Чыж вярнуўся з-за мяжы”, паэт напісаў:

“Ёсць на свеце прыгажосць,
Але там ты – толькі госць.
Дома хто ты? Гаспадар!
Даглядаеш свой абшар,
Беражэш яго як трэба:
Кусцік свой, кавалак неба…
Шмат лятаў я, шмат прайшоў –
Лепш, чым дома, не знайшоў!”

За час сваёй творчай дзейнасці Уладзімір Марук выдаў кнігі паэзіі «Зоркі ў кронах», «Ліст рабіне», «Інкрустацыя голасам», «Ехаў чыж у Парыж» і іншыя, займаўся перакладам з рускай, армянскай, узбекскай, туркменскай моў на беларускую, аўтар шматлікіх публіцыстычных публікацый.

Шмат задуманага ім так і засталося нерэалізаваным, многія вершы засталіся ў рукапісах. Хочацца спадзявацца, што сябры паэта зберагуць літаратурную спадчыну Уладзіміра Марука і ўвасобяць яе яшчэ ў адну кнігу паэта.
Ганцаўчане шануюць светлую памяць аб Уладзіміру Маруку, таму што мы павінны добрыя  адносіны да яго перадаць сваім нашчадкам