Выйшаў у свет зборнік ганцавіцкіх паэтаў
“З болю народа, з ягоных на-дзей, як любоў і сумленне свету, як носьбіты вольных і светлых ідэй, з зямлі прарастаюць паэты”. Такія словы Ларысы Геніюш узяты ў якасці эпіграфа да зборніка вершаў ганцавіцкіх паэтаў “Пралескавы край”, прэзентацыя якога адбылася ў рэдакцыі газеты “Ганцавіцкі час” у мінулы чацвер, 21 сакавіка.
Падчас прэзентацыі зборніка вершаў «Пралескавы край» паэты Ганцаўшчыны абмеркавалі планы на будучае / Фото: Фото Петра ГУЗАЕВСКОГО
Сімвалічна, што прэзентацыя прайшла ў сусветны Дзень паэзіі. Гэта першы зборнік вершаў удзельнікаў літаратурнага аб’яднання “Пралеска”, які дзейнічае пры газете “Ганцавіцкі час”. У яго ўвайшлі творы пятнаццаці ганцавіцкіх паэтаў.
Зборнік ўключае ў сябе вершы
- Уладзіміра Бабуліна, галоўнага эканаміста СВК “Хатынічы”;
- Аляксея Галаскока, члена Саюза беларускіх пісьменнікаў, падпалкоўніка ў адстаўцы, жыхара горада Ганцавічы;
- Ганны Залескай, урача;
- Соф’і Зялёнкі, пенсіянеркі з Раздзялавіч;
- Ніны Кавальчук з Хатыніч;
- былога педагога, ганцаўчаніна Валерыя Карнеяўца;
- ганцаўчанкі Ганны Кахновіч;
- былой настаўніцы з вёскі Гута Ірыны Кендыш;
- журналісткі Святланы Локтыш, члена Саюза пісьменнікаў Беларусі;
- былога настаўніка з Вялікіх Круговіч Вячаслава Несцерука;
- банкаўскага работніка з Ганцавіч Ларысы Рамашкі;
- ганцавіцкага повара-будаўніка Юрыя Савені;
- пенсіянеркі з Хатыніч Ніны Таўтын;
- настаўніка Малькавіцкай СШ Георгія Толіна;
- былога старшыні калгаса “Расія” з Дзяніскавіч Вячаслава Трапачкі.
Рэдактарамі зборніка з’яўляюцца Аляксей Галаскок і Святлана Локтыш, аформіла дызайн і выканала вёрстку Ганна Качагарава. Зборнік выдадзены пры дапамозе газеты “Ганцавіцкі час”.
З вершамі зборніка “Пралескавы край” можна пазнаёміцца ў рэдакцыі “ГЧ” і цэнтральнай раённай бібліятэцы імя В. Ф. Праскурава.
“Кожны аўтар у сваіх вершах адметны: жанчыны тонка і чула пішуць пра асабістыя пачуцці, вершы пра родны край Уладзіміра Бабуліна і Юрыя Савені прасякнуты непадробным патрыятызмам, – адзначыў кіраўнік літаратурнага аб’яднання “Пралеска” Аляксей Галаскок. – Прыкметна, што якасць вершаў нашых паэтаў значна палепшылася, яны сталі больш прафесійнымі. А галоўнае, што прыносіць задавальненне, гэта тое, што чытачы чакаюць літаратурную старонку газеты і дзякуюць паэтам за шчырыя творы”.
Новости
- 17:10 Что выбрать в Лиссабоне для отдыха на воде — яхту, вечернюю прогулку или рыбалку
- 12:19 Почему после поездки в Лиссабон хочется ещё один отпуск
- 10:59 Беларусь уходит в форель: старые рыбхозы в убытках, новые – в планах
- 16:00 Как всего несколько ложек мёда в день могут изменить ваше здоровье
- 14:30 Как быстро и легко остановить понос народными средствами!
- 22:44 Парень из Бреста после болезни в армии перенес онкологию и потерял глаз
- 09:20 Готовим и едим в Лиссабоне – мастер-класс по закускам
- 09:18 Четыре дня ткачества в Лиссабоне – как проходит ретрит у мастера
- 17:33 Дельфины под Лиссабоном – как проходит морская прогулка и сколько стоит
- 15:24 Рыбалка в Атлантике у Лиссабона – как проходит тур и что можно поймать
Из рубрики
Что выбрать в Лиссабоне для отдыха на воде — яхту, вечернюю прогулку или рыбалку
В Лиссабоне иногда хочется сделать паузу в прогулках по улицам. Например, к вам приехали гости на пару дней, и нужно быстро показать им город. Или в поездке остался свободный вечер, который не хочется тратить на маршрут по уже привычному центру. В таких случаях прогулка по воде — хороший вариант. С реки Тежу видны главные места Лиссабона, а до Атлантики можно добраться быстро.
Почему после поездки в Лиссабон хочется ещё один отпуск
Лиссабон часто представляют как город для лёгкого отдыха с солнцем, океанским воздухом, старыми трамваями, ужинами без спешки и прогулками по красивым улицам. Кажется, что здесь невозможно устать. Но у многих поездка быстро превращается в гонку по маршрутам, очередям и отметкам на карте.
Готовим и едим в Лиссабоне – мастер-класс по закускам
Мастер-класс по петискос в Лиссабоне – это формат, где за несколько часов можно не просто приготовить закуски, а понять, как в Португалии проходят настоящие посиделки за столом. Петискос – это небольшие закуски, чем-то похожие на тапас, но с местным характером. Их не едят «быстро перекусить» – их делят, обсуждают и растягивают удовольствие.
Четыре дня ткачества в Лиссабоне – как проходит ретрит у мастера
Ткацкий ретрит в Лиссабоне – это формат, где за несколько дней можно полностью погрузиться в процесс и отвлечься от привычной суеты. Это несколько дней, когда можно притормозить и спокойно заняться тем, на что обычно не хватает времени. Ткачество здесь становится не задачей, а процессом – с разговорами, паузами и вниманием к деталям.