Маці раёна атрымалі ўзнагароды ва ўрачыстай атмасферы
Сем маці раёна атрымалі ордэны Маці з рук намесніка старшыні райвыканкама Сяргея Сарокава ў час святочнага мерапрыемства, якое прайшло 14 кастрычніка ў гарадскім ГДК. Дзве маці, Ірына Піліпчук і Ніна Цялушка, атрымалі ордэны на тры дні раней — падчас урачыстага прыёму ў Брэсцкім аблвыканкаме.
Намеснік старшыні райвыканкама павіншаваў і жанчын, якія атрымалі ордэны Маці (на сцэне), і тых, хто сядзеў у глядзельнай зале, з цудоўным восеньскім святам / Фото: Светлана Локтыш
Ордэны даўно чакалі сваіх гераінь: Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 362 аб узнагароджанні маці быў падпісаны яшчэ 2о-га жніўня. Сярод мноства прозвішчаў у спісе дакумента значацца і імёны дзевяці ганцаўчанак. Абласное і раённае кіраўніцтва вырашылі ўручыць узнагароды ва ўрачыстай атмасферы. І менавіта двайное свята — Пакровы і Дзень Маці сталі нагодай, каб мноства землякоў, якія прыйшлі ў гэты дзень у гарадскі Дом культуры, парадаваліся за жанчын, удастоеных знака мацярынскай доблесці.
У час мерапрыемства было і шмат іншых цікавых і прыгожых момантаў. Дзеткі з хрызантэмамі ў руках у пачатку мерапрыемства зрабілі кветкавы калідор і ўпрыгожылі перыметр актавай залы. Непаўторны водар хрызантэмаў ствараў своеасаблівую атмасферу ўрачыстасці і шчымлівасці свята. Яе падтрымалі выступленні вядучых мерапрыемства, аркестра народных інструментаў, які адкрыў праграму, віншавальнае слова намесніка старшыні райвыканкама Сяргея Сарокава. “Самае прыгожае, што ёсць у чалавецтва, — гэта маці. Менавіта жанчына, маці здольна зрабіць грамадства больш дасканалым і гуманным”, — сказаў Сяргей Вітальевіч. Ён таксама павіншаваў са святам Алену Альбертаўну Крысюк — маці, якая выгадавала дастойнага сына, што не вярнуўся дамоў з Афганістана.
На сцэне пабывалі мамы, якія выхоўваюць дзяцей-блізнятаў. Іх павіншавала Наталля Сідарэнка, старшыня грамадскай арганізацыі “Беларускі саюз жанчын”. Наталля Васільеўна і прадстаўнікі прафсаюзных арганізацый прадпрыемстваў, дзе працуюць такія маці, уручылі жанчынам сувеніры.
Прыемным сюрпрызам, які ўзняў настрой у гледачоў, сталі канцэртны нумар выхаванцаў дзіцячага садка № 4 г. Ганцавічы і іх відэазапіс-справаздача аб тым, як яны дапамагаюць маме, за што яе любяць і якая яна. “Любімая, харошая, паслухмяная!.. Проста мама — галоўная самая!.. Няхай мама будзе любімая, здаровая, не кашляе і няхай яе ніколі не звальняюць з работы…” — адказвалі на пытанні дзеці і сваёй непасрэднасцю і шчырасцю выклікалі добры смех людзей у глядзельнай зале.
Яшчэ адзін відэаролік расказаў пра тое, што сёлета два немаўляці, якія нарадзіліся ў Дзень Міру, атрымалі адпаведныя сертыфікаты ад абласнога аддзялення ГА “Беларускі фонд міру”. Гэта малая ганцаўчанка Аляксандра Кісялевіч і новы жыхар в. Люсіна Міхаіл Занька. Іх бацькоў павіншавалі з падзеяй старшыня раённага Савета дэпутатаў Віктар Дрозд і намеснік начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама Ірына Бужан і ўручылі сертыфікаты і падарункі ад райвыканкама і раённага Савета дэпутатаў.
Святочную праграму сваімі танцамі, песнямі аздаблялі самадзейныя артысты гарадскога Дома культуры.
“Если мать еще живая,
Счастлив ты, что на Земле
Есть кому, переживая,
Помолиться о тебе…”
— спяваў і хор Свята-Ціханаўскага храма.
У фае ГДК прысутныя маглі ўбачыць рэкламныя стэнды “Беларусбанка” і “Белаграпрамбанка”, а таксама выставы вышытых і старых ікон, кніг і брашур “Духоўнасць. Вера. Вечнасць”, ручных вырабаў на асеннюю тэму, падрыхтаваных работнікамі Дома рамёстваў, раённага краязнаўчага музея, раённай дзіцячай бібліятэкі, РЦДЮТ.
Свята прайшло. Але, як заўважылі ўзнагароджаныя ордэнамі Маці Ніна Цялушка і Ірына Піліпчук, засталіся прыемныя ўспаміны ад хвалюючых момантаў. “І тут, і ў Брэсце ўсё было арганізавана, як для вялікіх людзей. А мы ж людзі простыя”, — сказала Ніна Пятроўна. “Няхай у кожнай сям’і паселіцца шчасце. Божага блаславення ўсім мамам і іх сем’ям!” — пажадала Ірына Уладзіміраўна.
Новости
- 17:10 Что выбрать в Лиссабоне для отдыха на воде — яхту, вечернюю прогулку или рыбалку
- 12:19 Почему после поездки в Лиссабон хочется ещё один отпуск
- 10:59 Беларусь уходит в форель: старые рыбхозы в убытках, новые – в планах
- 16:00 Как всего несколько ложек мёда в день могут изменить ваше здоровье
- 14:30 Как быстро и легко остановить понос народными средствами!
- 22:44 Парень из Бреста после болезни в армии перенес онкологию и потерял глаз
- 09:20 Готовим и едим в Лиссабоне – мастер-класс по закускам
- 09:18 Четыре дня ткачества в Лиссабоне – как проходит ретрит у мастера
- 17:33 Дельфины под Лиссабоном – как проходит морская прогулка и сколько стоит
- 15:24 Рыбалка в Атлантике у Лиссабона – как проходит тур и что можно поймать
Из рубрики
Что выбрать в Лиссабоне для отдыха на воде — яхту, вечернюю прогулку или рыбалку
В Лиссабоне иногда хочется сделать паузу в прогулках по улицам. Например, к вам приехали гости на пару дней, и нужно быстро показать им город. Или в поездке остался свободный вечер, который не хочется тратить на маршрут по уже привычному центру. В таких случаях прогулка по воде — хороший вариант. С реки Тежу видны главные места Лиссабона, а до Атлантики можно добраться быстро.
Почему после поездки в Лиссабон хочется ещё один отпуск
Лиссабон часто представляют как город для лёгкого отдыха с солнцем, океанским воздухом, старыми трамваями, ужинами без спешки и прогулками по красивым улицам. Кажется, что здесь невозможно устать. Но у многих поездка быстро превращается в гонку по маршрутам, очередям и отметкам на карте.
Готовим и едим в Лиссабоне – мастер-класс по закускам
Мастер-класс по петискос в Лиссабоне – это формат, где за несколько часов можно не просто приготовить закуски, а понять, как в Португалии проходят настоящие посиделки за столом. Петискос – это небольшие закуски, чем-то похожие на тапас, но с местным характером. Их не едят «быстро перекусить» – их делят, обсуждают и растягивают удовольствие.
Четыре дня ткачества в Лиссабоне – как проходит ретрит у мастера
Ткацкий ретрит в Лиссабоне – это формат, где за несколько дней можно полностью погрузиться в процесс и отвлечься от привычной суеты. Это несколько дней, когда можно притормозить и спокойно заняться тем, на что обычно не хватает времени. Ткачество здесь становится не задачей, а процессом – с разговорами, паузами и вниманием к деталям.