З кім павядзешся…
Якое гэта багацце – народныя выслоўі! ”Словамі туды-сюды, а справай нікуды”, “Есць за вала, а працуе за камара”, “Хваліцца – не касіць, спіна не забаліць”, “ З кім павядзешся, ад таго і набярэшся”… Ды толькі гэта ўсё заўважана ў людскім асяроддзі. Я ж зрабіла выснову, што такое можна назіраць і сярод братоў нашых меншых.
У маіх суседзяў жылі два звычайныя беспародныя сабакі. З’явіліся яны ў суседзяў маленькімі шчанюкамі. Спачатку, пакуль падрасталі, бегалі без прывязі. Не ведаю, чым кіраваліся гаспадары, калі давалі клічкі сабакам, але шчанюка са злым характарам яны сталі клікаць Бімам (мабыць, у гонар усімі любімага героя аповесці Г.Траяпольскага “Белы Бім – чорнае вуха”). А вось другому шчанючку, куды больш спакойнаму і добраму, далі мнагазначную клічку Барс. Хутчэй за ўсё, клічкі былі дадзены шчанючкам яшчэ тады, пакуль яны не раскрылі свае натуры.
Дык вось міма Біма нельга было прайсці: малеча, а кідаецца на чалавека, хапае за адзежыну – ну, сапраўдны тыгр! За ім кідаецца ў атаку і Барс. Відаць, не столькі па сваёй ахвоце ці стараннасці, а хутчэй за ўсё, каб не адставаць ад сябра. З-за такой залішняй стараннасці ў выкананні сваіх сабачых абавязкаў гаспадары рана пасадзілі абодвух на ланцугі. Злосці на ўсё і на ўсіх у Біма з цягам часу ўсё большала. Кругласутачна чуўся яго брэх з рычаннем, а сам ён з усіх сіл ірваўся з ланцуга. Гадоў больш за дзясятак сваго сабачага жыцця так і не прыдбаў Бім сяброў сярод людзей, нават тых, хто часта бываў у гаспадарскім доме. Барс вымушаны быў таксама (хутчэй за ўсё, каб не застацца, як кажуць, без кавалка хлеба) не адставаць ад Біма. І ўсё ж брэх яго быў больш стрыманы, больш лагодны.
Але вось Біма не стала. Мабыць, сапраўды, злыя істоты жывуць менш. А яго аднагодак Барсік і сёння жыве, па-сабачы радуючыся жыццю. Яго гаспадары, прывыклыя мець на двары двух сабак, зноў узялі шчанючка з пароды невялічкіх сабак. А ўжо ж такі ласкавы, дружалюбны і міралюбівы гэты пёсік. Заўважыў, што ў нас няма сабакі, дык шэфствуе і над нашым дваром. Зрэдку брахане на каго чужога для прыліку. А так прыбяжыць на двор разоў 2-3 на дзень, упэўніцца, што ўсё ў парадку – і дадому.
З суседавага двара цяпер рэдка даносіцца брэх Барсіка і Тузіка (так назвалі малечу). Гаўкаюць, відаць, толькі ў самым неабходным выпадку: разумеюць дварнягі, што трэба ж неяк адрабляць за харч. А так – паглядзіш у акно і звычайна бачыш: Барсік на прывязі, Тузік падбягае да яго – і гуляюць, пакусваюцца, забаўляюцца, качаюцца. Весела!
Дык ці ж не так, як і ў нас, людзей: з кім павядзешся – ад таго і набярэшся?
Новости
- 12:45 Марина Зелёная: чемпионка помогает беларусам в Грузии
- 22:49 Выйсці з турмы яшчэ не значыць быць памілаваным
- 16:30 Психолог объяснила, почему люди верят телефонным мошенникам
- 20:49 Как вести себя при звонке мошенников. Практические советы
- 16:52 «Самое опасное, когда тебе не дают подумать». Как обычный звонок обернулся несколькими часами страха
- 17:10 Что выбрать в Лиссабоне для отдыха на воде — яхту, вечернюю прогулку или рыбалку
- 12:19 Почему после поездки в Лиссабон хочется ещё один отпуск
- 10:59 Беларусь уходит в форель: старые рыбхозы в убытках, новые – в планах
- 16:00 Как всего несколько ложек мёда в день могут изменить ваше здоровье
- 14:30 Как быстро и легко остановить понос народными средствами!
Из рубрики
Психолог объяснила, почему люди верят телефонным мошенникам
Дар убеждения или гипноз? Об этом говорят люди, которые стали жертвами телефонных мошенников. Как же получается, что люди, которые много раз слышали про аферистов, сами попадают в их капкан и лишаются порой огромных денег. Почему такие схемы работают и что помогает человеку вернуть контроль над ситуацией, мы поговорили с психологом Ксенией Мелешко.
«Самое опасное, когда тебе не дают подумать». Как обычный звонок обернулся несколькими часами страха
Ирине позвонили в конце рабочего дня, когда телефон и так не замолкал. За несколько часов мошенники убедили её, что на неё пытаются оформить крупный кредит, отправили к банку и требовали взять деньги самой, чтобы перевести их на «безопасный счёт». До кредита дело не дошло, её остановили сомнения и звонок мужа.
Что выбрать в Лиссабоне для отдыха на воде — яхту, вечернюю прогулку или рыбалку
В Лиссабоне иногда хочется сделать паузу в прогулках по улицам. Например, к вам приехали гости на пару дней, и нужно быстро показать им город. Или в поездке остался свободный вечер, который не хочется тратить на маршрут по уже привычному центру. В таких случаях прогулка по воде — хороший вариант. С реки Тежу видны главные места Лиссабона, а до Атлантики можно добраться быстро.
Почему после поездки в Лиссабон хочется ещё один отпуск
Лиссабон часто представляют как город для лёгкого отдыха с солнцем, океанским воздухом, старыми трамваями, ужинами без спешки и прогулками по красивым улицам. Кажется, что здесь невозможно устать. Но у многих поездка быстро превращается в гонку по маршрутам, очередям и отметкам на карте.