У 17-ы раз на сустрэчу з Маці Божай Лагішынскай

Гэтае паломніцтва ў палескую глыбінку стала добрай традыцыяй у католікаў: штогод па нашай ганцавіцкай зямлі з малітвамі праходзяць пілігрымы, якія не толькі самі шукаюць Бога, але абуджаюць да хрысціянскай веры і тых, з кім сустракаюцца па дарозе.

У далёкую пілігрымку адправіліся людзі сталага ўзросту, моладзь і школьнікі. Ахвотна і ўзнёсла дзяліліся яны сваімі ўражаннямі і адчуваннямі з супрацоўнікам “ГЧ”. Уладзіслаў Шастак з Баранавічаў, студэнт 2 курса БНТУ, расказаў: “Іду ў Лагішын ужо другі раз. Два дні ў дарозе, але адчуваю сябе цудоўна. Цяжкавата было толькі першы дзень, пакуль размяў ногі. Іду, каб атрымаць духоўную падтрымку Маці Божай ва ўсіх справах, заражаюся пазітыўнай энергетыкай і радуюся новым знаёмствам з блізкімі мне па духу людзьмі. У мінулым годзе я хадзіў у 9-дзённую пілігрымку ў Будслаў – было цудоўна”.

Сябар Уладзіслава, Антон Паўлаў, студэнт Варшаўскага ўніверсітэта, дадаў: “Я праваслаўны, але рашыўся пайсці ў паломніцтва, каб умацаваць сябе. У дарозе нас усіх яднае хрысціянская вера. Для мяне ўсё гэта новае, але вельмі падабаецца”.

Ягор Юруць з Ляхавічаў, вучань 6 класа, заўважыў: “Мы ўсе разам па дарозе молімся. Думаю, і цяпер дарогу вытрымаю, бо я ўжо другі раз іду ў Лагішын. А цяпер са мной ідзе мой малодшы брат Жэня, і ў яго таксама ўсё нармальна”.

Ганцаўчане таксама заўсёды ўдзельнічаюць у пілігрымцы. Дарэчы, менавіта ганцавіцкая моладзь стала ініцыятарам паломніцтва 17 гадоў таму, у якое тады адправілася на веласіпедах. Вольга Шышко, якая цяпер жыве і працуе ў Мінску, паведаміла: “Я з тых веласіпедыстаў, хто пачынаў пілігрымку. Іду ў Лагішын штогод ужо 15-ы раз. Заставалася дома толькі тады, калі нарадзіла дачушку. Гэты шлях мацуе мяне, іду, каб напоўніць сваё жыццё сэнсам і аптымізмам, якога хопіць мне да наступнага разу”.

Каця Якубоўская, ганцаўчанка, студэнтка 5 курса Белдзяржуніверсітэта транспарту, выказалася: “Для мяне гэта 5-ая пілігрымка. Выйшла сёлета з іншымі паломнікамі з саміх Баранавічаў. Кожны раз іду, каб падзякаваць Маці Божай за апеку, памаліцца да яе, выкласці свае просьбы. Я шчыра радуюся магчымасці ў дарозе разам з усімі маліцца, адгаворваць гадзінкі, крыжовы шлях, ружанец, спяваць малітоўныя песні і слухаць прамовы святароў, якія ідуць разам з намі”.

Алена Сайка, дыспетчар лясгаса, выправілася ў дарогу з дачкой Ірынай, якая сёлета стала студэнткай і ўжо 5-ы раз удзельнічае ў паломніцтве, і сынам Андрэем, вучнем 6 класа гімназіі. Шчаслівая маці прызналася: “Сама іду 2-і раз. Мне добра ісці ў дарогу разам з дзецьмі. Думаю, мая супольная з імі малітва і зварот да Маці Божай са словамі ўхвалення, падзякі і просьбаў будуць больш значнымі і дзейснымі. Сэрца маё напоўнена самымі найлепшымі адчуваннямі”.

У восем гадзін раніцы 20 жніўня пілігрымы, да якіх далучыліся ганцаўчане, пасля ранішняй імшы з добрым настроем бадзёра рушылі ў далейшую дарогу, каб праз два дні дайсці да санктуарыя Маці Божай Каралевы Палесся.
Марыя Заляценка