Душа і сэрца вёскі Чудзін

Больш за 145 гадоў царква ў вёсцы Чудзін верай і праўдай служыць сваім прыхаджанам. Каля 10 гадоў назад абраз у гэтай царкве змяніла свой воблік, а пры новым настаяцелю ў храме з’явіліся часцінкі мошчаў святых.

На старых закрытых могілках вёскі Чудзін знаходзіцца пабудаваная ў 1867 годзе царква ў імя святога вялікапакутніка Георгія Перамоганосца. Гэта адна са старэйшых драўляных пабудоў на тэрыторыі Ганцавіцкага раёна, якая з’яўляецца помнікам народнага дойлідства.

Шмат чаго зведала Георгіеўская царква на сваім вяку: была праваслаўнай капліцай, затым уніяцкім храмам, а з 1837 года стала праваслаўным храмам. У 20-ым стагоддзі, у час правядзення дзяржаўнай атэістычнай палітыкі, царква была зачынена.

Служэнні ў ёй не праводзіліся, і яна паступова пачала разбурацца. Жыхары вёскі былі сведкамі таго, як гіне нязменны сімвал іх вёскі, і сэрцы іх абліваліся крывёю.

У рапарце, які датуецца 24 чэрвенем 1865 года, Завішчанскі благачынны святар Іаан Бабарыкін архіепіскапу Мінскаму і Бабруйскаму Міхаілу паведаміў аб тым, што сяляне жадаюць аднавіць царкву. Агульнымі намаганнямі храм удалося аднавіць. У красавіку 1867 года царква была асвечана і гатова да правядзення службы.

Цяпер настаяцелем у храме з 2005 года з’яўляецца іерэй Пётр Сычэвіч. Сёння царква з’яўляецца духоўным цэнтрам і сэрцам вёскі, месцам, дзе вучаць дабрыні, мудрасці, міласэрнасці.

Па словах настаяцеля царквы, пры храме існуе нядзельная школа, заняткі ў якой вядуць сам айцец Пётр і матушка. Яны разам са сваімі выхавальнікамі перыядычна наведваюць Жыровіцкі манастыр і Ізбійскі Бор. Нядзельную школу пры храме наведваюць 12 хлопчыкаў і дзяўчынак. Яны не толькі прысутнічаюць на занятках у нядзелю, але і не прапускаюць богаслужэнні. Пры царкве праводзяцца шматлікія святы, і дзеці актыўна ўдзельнічаюць у іх, наладжваюць разнастайныя выставы сваіх работ.

“Мне не шкада свайго часу. Я рэгулярна наведваю вясковую школу, размаўляю са школьнікамі, запрашаю іх на богаслужэнні. Кожны раз прысутнічаю на святах першага і апошняга званка, даю дзецям настаўленні, благаслаўляю іх”, – адзначыў падчас тэлефоннай размовы Пётр Сычэвіч.

Па словах бацюшкі, уся яго праца не праходзіць дарэмна. Вучні 8 класа з вялікай ахвотай прыходзяць у храм і дапамагаюць праводзіць службу. Адзін з ранейшых наведвальнікаў нядзельнай школы Яўген Стральчэня, які цяпер ужо з’яўляецца студэнтам факультэта тэалогіі пры БДУ, разам з Арцёмам Лойка дапамагае наладжваць царкоўныя святы і весці службу ў храме.

Прыхаджан па святах у храме налічваецца да 70, а ў звычайны нядзельны дзень – каля 35 чалавек. Некаторыя людзі ўжо па стане здароўя не могуць наведваць царкву, таму настаяцель храма плануе наладзіць падвоз іх з дапамогай транспарту, каб усе, хто жадае, змаглі прысутнічаць на богаслужэннях.

У 2003 годзе, яшчэ пры папярэднім настаяцелю храма – бацюшку Аляксандру – у царкве адбыўся цуд… Каля ўзгалоўя абраза “Тайная вячэра” было пацямненне, але потым лікі святых пасвятлелі і сталі больш выразнымі, а лампадка, якая там вісела, таксама абнавілася. У храм намаганнямі цяперашняга настаяцеля былі прывезены часцінкі мошчаў святых.