Калі я наведалася да Іосіфа Шуляка, то спачатку падумала, што трапіла не да таго чалавека. Аднавяскоўцы сказалі, што дзядуля – самы старэйшы жыхар вёскі Ліпск, што яму ўжо за дзевяноста гадоў, таму ў галаве ў мяне склалася ўяўленне пра старэнькага нямоглага дзядулю... Мяне ж сустрэў жвавы мужчына з акуратнай стрыжкай, паголены, чысценька апрануты.
Пакуль мы маладыя і поўныя сіл, нам здаецца, што нямоглымі мы не будзем ніколі, што так і будзем бегаць, працаваць і ўсюды паспяваць, а старасць не застане нас ніколі. Але бывае так, што гады і хваробы бяруць сваё, і чалавек дажывае свой век прыкаваным да ложка. Так сталася і з 88-гадовай бабуляй з вёскі Задуб`е – Соф`яй Малышка.
Ужо некалькі сходаў былых калгасаў Ганцаўшчыны, якія сталі адкрытымі акцыянернымі таварыствамі, наведалі журналісты “ГЧ”. Па форме яны падобныя адзін на другі – кіраўнік і спецыялісты па чарзе зачытваюць справаздачы за мінулы год, расказваюць пра запланаваныя паказчыкі. Гучаць сухія лічбы, але калі ўважліва іх успрыняць, то становіцца зразумела, у якім стане знаходзіцца сёння гаспадарка і чаго чакаць яго работнікам. Ці будуць яны мець хоць палову той абяцанай па пяцьсот долараў зарплаты ў 2017 годзе? Чарговы сход прайшоў 7 сакавіка ў ААТ “Люсіна Агра”.
Калі я прыехала ў вёску Раздзялавічы і пацікавілася ў мясцовых жыхароў, пра каго можна напісаць да Міжнароднага дня інвалідаў, то сяльчане параілі наведацца да Лявона Крапінскага, які 10 гадоў таму абгарэў і па гэтай прычыне застаўся без ног.
Грандыёзнае свята па мясцовых масштабах з удзелам лепшых фальклорных калектываў Ганцаўшчыны і суседніх раёнаў зладзілі па ініцыятыве работнікаў Дома рамёстваў у нядзелю 13 сакавіка ў в. Боркі. Фэст традыцыйнай культуры пад назвай «Свае»быў зусім не падобны на тыя, якія звычайна раздзяляюць удзельнікаў на артыстаў сцэны і гледачоў. Тут не было строгіх сцэнарыяў, кожны прысутны мог стаць спеваком і танцорам. І атмасфера была пранікнута цеплынёй, тут усе былі СВАЕ.
Былы міністр замежных спраў, а цяпер дэпутат сацыял-ліберальнай партыі Даніі Марцін Лідэгаард падчас сустрэчы з украінскімі і беларускімі журналістамі, сярод якіх была і аўтар матэрыялу, сказаў, што другая Украіна нікому не патрэбна. У той жа час ён упэўнены, што нашай дзяржаве неабходны палітычныя і эканамічныя рэформы, але яны павінны быць кантралюемымі.
Пятніца 13-га лістапада стала для будчакоў асаблівым днём, які яны доўга будуць успамінаць. У гэты дзень вясковы клуб ледзь не ўзарваўся ад песень і плясаў. Вяскоўцы адзначалі дзень працаўнікоў сельскай гаспадаркі і перапрацоўчай прамысловасці аграпрамысловага комплексу.
З незвычайнай агароднінай прыйшоў у рэдакцыю «ГЧ» на мінулым тыдні ганцаўчанін Іван Іванавіч Муха. Са словамі «Я вам прынёс падарунак» ён дастаў з пакета цыбулю, якая была падобна на кветкі. Такое дзіва ён выгадаваў у сваім агародзе ў гэтым дачным сезоне.
Перасяляцца з усімі сваімі пажыткамі з аднаго калгаснага доміка ў другі ў аўторак загадаў старшыня СВК «Хатынічы» Фёдар Куратнік маці траіх малалетніх дзяцей Вользе Наумік. Жанчына ў роспачы і са слязьмі паведаміла аб гэтым на гарачую лінію «ГЧ». Аднак журналісту старшыня па тэлефоне сказаў, што перасяляцца жанчыну не прымушае, а калі яна зробіць на дом, у якім жыве цяпер дакументы, то ён яе нават расцалуе.
Дзіўныя вынікі намалотаў паказваюць ганцавіцкія хлебаробы, калі знаёміцца з імі па табліцах “Перадавікі жніва”, надрукаваных у газеце “Савецкае Палессе”. Каб атрымаць дакладныя звесткі і расказаць чытачам аб выніках жніва ў сельгас-прадпрыемствах, журналіст «Ганцавіцкі чаЧ” у жніўні, звярталася да намесніка старшыні Ганцавіцкага райвыканкама Юрыя Лелеса. Дарэчы, жніво, згодна справаздач, ужо завяршылася.
Музыкай, песнямі, танцамі, смехам і людскім гоманам поўнілася ў нядзелю 23 жніўня ціхая і спакойная Будча, дзе ў гэты дзень праходзіла святкаванне 500-годдзя з дня згадвання вёскі ў гістарычных дакументах. На свята з’ехаліся на радзіму былыя будчакі з розных куточкаў Беларусі.
Бабе Тані – менавіта так называюць ў вёсцы Раздзялавічы Таццяну Васільеўну Валуевіч, 7 ліпеня споўніцца 90 гадоў. Бабуля цяпер жыве адна, у яе няма ні дзяцей, ні ўнукаў. Каб адзінота не так скрабла душу і было з кім пагаварыць, бабуля трымае дваіх кацянят і сабачку. Яшчэ ў яе гаспадарцы ёсць чатыры курачкі. На жыццё яна не скардзіцца, але вельмі рада хоць з кім пагаварыць…
Толькі пасля сходу грамадзян, які адбыўся 21 мая ў вёсцы Раздзялавічы, знайшоўся чалавек на вакансію малаказборшчыка, якога не маглі знайсці два месяцы, але малако пакуль яшчэ не прымаюць, бо вырашаюцца праблемы з возам. А з-за таго, што калгас не прымае малако, людзі штомесячна губляюць да двух мільёнаў рублёў.
Аднымі з лепшых распрацоўшчыкаў інтэрнэт-праектаў сярод школьнікаў Беларусі ў суботу 25 красавіка прызналі вучняў Круговіцкай СШ, якія атрымалі некалькі дыпломаў конкурсу інтэрнэт-праектаў «WebProg-2015» , які праводзіў механіка-матэматычны факультэт БДУ. Галоўная ўзнагарода круговіцкіх школьнікаў – дыплом у намінацыі “Лепшы медыяпраект”.
Па ўсіх вёсках Ганцаўшчыны ў сакавіку прайшлі сходы грамадзян. Прадстаўнікі розных арганізацый выязджаюць на сустрэчы, каб выслухаць скаргі вяскоўцаў. У некаторых жыхароў пытанняў і скаргаў бывае столькі, што спецыялісты іншы раз не ведаюць, што адказаць, другія ж сяльчане лічаць прысутнасць на такіх сходах дарэмнай тратай часу.
Небывалую актыўнасць праявілі жыхары нашага раёна, якія прынялі ўдзел у народным галасаванні “Лепшы голас Ганцаўшчыны – 2015”. На ідэю рэдакцыі газеты “Ганцавіцкі час” правесці галасаванне, асноўнай мэтай якога было выявіць спевакоў Ганцаўшчыны, якія падабаюцца гледачам, а таксама пазнаёміць чытачоў з таленавітымі мясцовымі артыстамі, жыхары адгукнуліся дзясяткамі пісем з сотнямі подпісаў і актыўным галасаваннем на сайце GANC-CHAS.BY.
Песнямі, танцамі, рыбацкай юшкай ад Навумавіча і добрым настроем сустракалі ў цудоўнае сонечнае надвор’е вяскоўцаў і гасцей у вёсцы Лактышы ў мінулую нядзелю каля будынка сельскага клуба, дзе праходзіла свята вёскі. І адбылося яно са сваімі адметнасцямі.
Стомленыя, але вельмі шчаслівыя і поўныя яркіх ўражанняў, эмоцый і творчага натхнення, вярнуліся хатынавіцкія жанчыны з урачыстага парада, прысвечанага Дню Незалежнасці. Па словах адной з удзельніц калектыва “Хатовічы”, Аляксандр Лукашэнка, убачыўшы каларытных вясковых жанчын, адзначыў жэстам рукі – «клас!».
У першую суботу ліпеня адзначаецца Дзень кааперацыі. У Ганцавіцкім райспажыўсаюзе працуе каля шасцісот чалавек, значная частка якіх – прадаўцы. Адным з іх з’яўляецца і Марыя Рыгораўна Валасюк, якая жыве і працуе ў вёсцы Задуб’е. Напісаць пра яе вырашылі невыпадкова: яна з’яўляецца самым старэйшым з усіх прадаўцоў, а за прылаўкам магазіна яна шчыруе ўжо 45 гадоў.
Калі памірае чалавек, з ім развітацца прыходзяць родныя, блізкія і проста знаёмыя. А пасля пахавання садзяцца за памінальны стол, каб аддаць памерламу даніну павагі, – такі наш хрысціянскі звычай. Але не было раней звычаю, каб памінальны стол угінаўся ад мноства страваў і спіртных напояў. Не да месца ўсё гэта на памінальным стале, дзе павінны не напівацца і наядацца, а памінаць памерлага і маліцца за яго душу.
Ганцавіцкі раён стаў першым у Беларусі, дзе прайшло мерапрыемства «Мы служым людзям», якое было арганізавана супрацоўнікамі аддзела ўнутраных спраў Ганцавіцкага райвыканкама і праходзіла ў гарадскім скверы горада Ганцавічы 18 мая. Такога свята з удзелам супрацоўнікаў не толькі мясцовай міліцыі, але і гасцей з Гродна і Брэста ганцаўчане яшчэ не бачылі.
Раней бярозавы сок у велізарных трохлітровых слоіках стаяў на прылаўках усіх магазінаў. Цяпер жа ён часцей сустракаецца ў картонных упакоўках. Для кансервацыі гэтага, як і любога іншага, напою прымяняюцца розныя кансерванты, якія нішчаць яго карысныя якасці. Па-гэтаму, калі ёсць магчымасць, лепей нарыхтоўваць сок самому. Прычым гэта можна зрабіць бясплатна.
Такое пытанне задала жыхарка в. Малькавічы Ніна Ш., якая патэлефанавала на гарачую лінію “ГЧ” 5 верасня. Жанчына расказала: «У мяне ёсць варыўня. Зімой, каб у ёй не мерзла бульба і іншая агародніна, яе трэба абаграваць. У свой час мой нябожчык-муж хацеў зрабіць там грубку, ды я не паслухала яго. Так і пранасілі ўсё жыццё вуглі ў вядры, каб зберагчы агародніну. Цяпер мне рабіць гэта цяжка: пакуль данясу – надымлю, насмечу. Ды і баюся, што закоціцца куды-небудзь вугалёк і будзе бяда. Каб пазбавіцца клопатаў, купіла я печку для абагрэву газам. Але ж у мяне зарэгістраваны толькі адзін балон, які падключаны да газавай пліты. Другі стаіць пусты. У райгазе сказалі, што можна зарэгістраваць другі балон і потым мяняць яго, але карыстацца ім мне ўсё роўна не дазволяць.
