Круглы стол творчага аб’яднання “Пралеска” на тэму “Быў я сціплым паэтам”

Абмяркоўваліся такія пытанні як, дзе нарадзіўся паэт, дзе жыў і працаваў, што пісаў, хто яго бацькі, як сталася так, што ён да саліднага ўзросту заставаўся не ахрышчаным, што цяпер з яго радзімай і многія іншыя пытанні.

Падчас круглага стала зачытваліся вершы са зборнікаў  паэзіі  «Разлукі выраёвыя» (2000г.),  «Піліпаўка» (2001г.), «Ляда юдолі» (2003г.),  «Далёкае і блізкае” (2004г.), «Палыновыя кветкі»(2007г.).

Запрошаныя на мерапрыемства госці адзначылі адданасць паэта беларускай мове, а

 Аляксей Галаскок прадэкляраваў свой верш, прысвечаны І. Лагвіновічу. “…Хай не знікне натхненне, паэтычны твой дар, шле нязгасна праменні з шахты ўзяты ліхтар”...

 Нарадзіўся  Іван Лагвіновіч на хутары Запрапасць, што за 5 км. ад в. Малькавічы Ганцавіцкага раёна. Семнаццацігадовым юнаком ён паехаў у Данбас. Скончыў у горадзе Снежнае Данецкай вобласці горнапрамысловае вучылішча і стаў шахцёрам. Пасля службы ў войску жыў і працаваў у суседнім горадзе Тарэзе. У 37 гадоў па прычыне прафесійнага захворвання перавёўся з шахты на фабрыку, працаваў слесарам.

У 1990-м годзе выйшаў на пенсію, а праз год вярнуўся на Радзіму. Шэсць месяцаў жыў у Паставах, потым  пераехаў у г.Баранавічы. З 1992 года І. Лагвіновіч сябар Саюза беларусккіх пісьменнікаў. Першая публікацыя вершаў была ў 1960 годзе ў газеце «Чырвоная змена”. Калі жыў на Украіне, пісаў вершы як на беларускай так і на рускай мовах. Пасля вяртання на Беларусь піша толькі па-беларуску.

 Яркім завяршэннем круглага стала, праведзенага ў рэдакцыі, стаў артыкул пра жыццё і творчасць Івана Лагвіновіча, напісаны Анатолем Сідарэвічам. (/by/page/life/5801)