Мы расстаёмся часта з дарагімі нам людзьмі, часам надоўга, часам назаўсёды. Або адыходзяць яны ў свет іншы. Мы, вядома, успамінаем, помнім іх і без падарункаў. Але ж нейкая рэч будзе часцей напамінаць нам пра іх.
А падштурхнуў мяне на гэтыя думкі пра падарункі і падаруначкі звычайны драўляны малаточак для адбіўных.
З`явіўся ён у мяне, калі я, працуючы ў школе і будучы класным кіраўніком, наведала ўрок працы ў сваім класе. Майстравалі тады хлопчыкі гэтыя самыя малаточкі. І Міхаіл Пятровіч – настаўнік працоўнага выхавання – падарыў мне адзін з малаточкаў, зробленых вучнямі.
Шмат гадоў ляжаў ён у мяне. А ў апошнія часы я стала карыстацца ім. І заўважыла: часцей успамінаю і адышоўшага ў свет іншы 13 гадоў таму Міхаіла Пятровіча, і вучняў, і сваіх калег – жывых і памерлых – і школу наогул. Задумваюся над лёсам многіх з іх. Вось, аказваецца, якая магічная сіла ў гэтым самым звычайным малаточку!
А падарункі і падаруначкі могуць быць рознымі. Колькі ж успамінаў могуць пацягнуць яны за сабою! Як у таго І. Тургенева: «Нехотя вспомнишь и время былое, вспомнишь и лица, давно позабытые».
В Лиссабоне иногда хочется сделать паузу в прогулках по улицам. Например, к вам приехали гости…
Лиссабон часто представляют как город для лёгкого отдыха с солнцем, океанским воздухом, старыми трамваями, ужинами…
Беларусь внезапно решила стать страной форели: Лукашенко поручил построить 10 рыбхозов. Проблема в том, что…
Ученые из Университета Торонто провели систематический обзор и мета-анализ клинических исследований с участием меда. Результаты…
Замучил понос? Помогите своему организму простыми, но действенными способами. Избавится от поноса и лечиться в…
Егор – молодой парень из Бреста. В 2023 году он ушёл в армию, но уже…
This website uses cookies.
Read More